[
[ G
[ GM
[ GMT
[ GMTe
[ GMTea
[ GMTeam
[ GMTeam-
[ GMTeam-m
[ GMTeam-mo
[ GMTeam-mov
[ GMTeam-movi
[ GMTeam-movie
[ GMTeam-movies
[ GMTeam-movies ]
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ S
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SA
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAP
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPI
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIE
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIEN
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENT
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTI
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTIA
[
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTIA [G
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTIA [GM
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTIA [GMT
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTIA [GMTe
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTIA [GMTea
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTIA [GMTeam
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTIA [GMTeam]
O Δρόμος προς την Πραγματικότητα.
Δεν θα ήθελα να πάω.
Γεια!
Μια όαση ηρεμίας εδώ μέσα, και τρέλα εκεί έξω.
Υπέροχη μέρα ωστόσο, έ;
Δεν έχω ξανάρθει εδώ.
Μου αρέσει το καπέλο σου.
Απασχολημένος;
Γεια;
Περνάς δύσκολη μέρα;
Όχι.
Όχι μέχρι να εμφανιστώ, ε;
Κάνεις σαν λαγός που πιάστηκε στους προβολείς.
Δεν δαγκώνω.
Μην ανησυχείς, φεύγω τώρα.
Να'χεις μια καλή μέρα. Παράμεινε χαρούμενος.
Δεν σούφρωσα τίποτα. Ειλικρινά κύριε φύλακα!
Μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ...
Α όχι, όχι, έλα τώρα...
Αυτό είναι πανέξυπνο.
Αχ όχι, δεν πρόλαβα καν να αποχαιρετίσω.
# Ποτέ δεν θα τα καταφέρεις γιατί όταν πηδιέσαι τα βράδια
# χαζεύοντας τις κατσαρίδες στον τοίχο
# αν φώναζες τον μπαμπάκα θα το σταματούσε
# Ποτέ δεν θα ζήσεις σαν απλός άνθρωπος
# Ποτέ δεν θα κάνεις ότι οι απλοί άνθρωποι
# Ποτέ δεν θα αποτύχεις σαν απλός άνθρωπος
# Ποτέ δεν θα δεις τη ζωή σου να χαραμίζεται
# χορεύοντας και πίνοντας και πηδιώντας
# Γιατί δεν θα υπάρχει τίποτα άλλο να κάνεις
Σταμάτησε η μουσική.
Πριν κάτι χρόνια.
Ναι. Απολάμβανα τη σιωπή.
Τι;
Τι είναι τόσο αστείο;
Δεν ξέρω!
Μπορείς απλώς να...
Ξύπνησε η αδερφή σου Πόπυ.
Σούζυ, τι είναι αυτό;
Ποιος είναι τόσος; Η τελευταία σου κατάκτηση;
Φτύσ'τον!
Δεν εύχεσαι ποτέ να ήσουν υιοθετημένη Σούζυ;
Αχ!
Ναι.
Με πέτυχες Ζωή.
- Σσσσς! - Σε ποιον κάνεις σουτ;
Όχι, όχι, όχι...
Έχει δίκιο. Ας απολαύσουμε όλοι μαζί τη σιωπή.
Ντον, θα σκάσεις; Γιατί κανείς δεν μπορεί να κουβεντιάσει!
Σσσσσς!
Συγνώμη!
- Σσσσσς! - Δάχτυλα στα χείλη.
Δάχτυλα στα βυζιά.
- Δάχτυλα στα βυζιά. - Δάχτυλα στους γοφούς.
Να δανειστώ τα δικά σου;
- Δάχτυλα στα βυζιά. - Αυτό είναι σίχαμα!
Φιλέτα κοτόπουλο. Θέλει κανείς γεύμα;
- Α, γεια σου! - Μπορώ να έχω ένα για έξω;
Φυσικά Ντον! Δεν χρειάζεται να ρωτάς.
- Κανείς από'κει; - Ξέρω που ήταν πριν.
Έχεις πέσει στην εκτίμηση μου.
Συγνώμη, Άλις.
- Δεν καταλαβαίνω γιατί τα φοράς,Πόπυ. - Ωστε δεν ξέρεις;
Εννοώ, απλώς τα βάζεις στο σουτιέν σου...
Και;
Μου αρέσει ο τρόπος που με κάνουν να αισθάνομαι Σούζυ.
- Σαν φυσιολογική γυναίκα. - Σωστά.
- Νομίζω ότι πήγε στραβά. - Α, ώπα!
Κοίτα, έχεις τρία βυζιά!
Είναι σαν κι εσένα Ζωή.
- Όχι, έχω τρεις ρώγες. - Α, ναι.
Έχεις τρεις ρώγες;
Δεν της αρέσει να μιλάει γι'αυτό. Θα της δώσω μια αγκαλίτσα.
- Πήγαινε. - Α, ωραίο αυτό. Ξανακάνε το.
Α, αλήθεια;
Όου!
Η σχισμή σου φαίνεται υπέροχη από'δω πάνω.
- Ευχαριστώ. - Βλέπω σαν πουλάκι.
Ελάτε κυρίες μου να ρίξετε μια ματιά.
Ναι, μαζευτείτε.
Κοίτα τα!
- Ωραία, ε; - Είναι απίστευτα!
Αχ όχι, όχι, όχι...
Νομίζω πως ξέρουμε που θα κοιμηθεί η Πόπυ απόψε.
Καλημέρα.
Ώρα να ξυπνήσεις υπναρού.
Έχει τσάι εδώ.
Έλα. Το'χεις.
¨Ετσι, σχεδόν τα καταφέρες.
Να΄μαστε!
- Και σηκώθηκε! - Ευχαριστώ.
Είσαι καλά;
Ναι, κοιμήθηκα καλά.
Σε άκουσα.
Πάλι άρχισες.
- Δεν ροχαλίζω. - Το ξέρω. Ποτέ δεν ροχαλίζεις.
- Δεν ροχαλίζω. - Δεν ροχαλίζω.
- Κοιμούνται ακόμα; - Όχι, ξεκουμπίστηκαν πριν χρόνια.
- Αλήθεια; - Ναι.
Καλά.
- Τι ώρα είναι; - Σχεδόν 12:10.
- Εχουν κάτι δουλίτσες. - Αλήθεια;
- Η Ντον έχει καθυστερήσει τη διατριβή της. - Αχ, όχι. Πότε έχεις εξεταστική;
- Σε τρεις βδομάδες από αύριο. - Θα τα καταφέρεις.
Ναι. Είμαι απόλυτα ψύχραιμη γι'αυτό.
Και βέβαια είσαι.
- Είμαι χαλαρή. - Ναι.
Είμαι πολύ αγχωμένη.
Τι; Σαν Εσκιμώος με πονοκέφαλο;
- Θέλει καμία φρυγανιές; - Ναι.
- Ναι, σε παρακαλώ. - Δυο με μαρμελάδα.
Ναι, ξέρω. Κομμένες διαγώνια.
- Ναι. - 'Οχι ξεροψημένες.
- Το'χω. Ξερετε κάτι; - Τι;
- Ναι. - Πάει κι αυτή.
Το θέμα είναι ότι αρχίζουμε με Ποινικό Δίκαιο.
- Το πρώτο σου διαγώνισμα; - Ναι, σκατά.
Αν είχαμε για ηλεκτρονικά εγκλήματα ή ας πούμε έγκλημα και ευχαρίστηση,
θα χαλάρωνα λίγο με την πάρτη μου.
- Χωρίς προβλήματα. - Θα τα καταφέρεις, Σούζυ.
Ναι, θα πάρουμε πτυχίο. Κάθε ηλίθιος μπορεί.
- Λες την αδερφή σου ηλίθια; - Λέω εσένα ηλίθια.
Ευχαριστώ.
"Έγκλημα και ευχαρίστηση", καλό ακούγεται.
- Ακούγεται σαν τα χθεσινά. - Ναι.
Θα τα καταφέρεις.
Ναι.
- Τα λέμε. - Τα κλαίμε.
- Πότε θα δούμε την Έλεν; - Ναι, πότε θα γεννήσει;
Δεν ξέρω. Σύντομα. Μου έστειλε μήνυμα.
- Κι εμένα. Χειροτερεύει. - Το ξέρω. Να'ναι καλά.
- Θες να περιμένουμε να τελείωσει η εξεταστική; - Θέλω να τελειώνω με αυτό.
Καλά, μην ανησυχείς. Ασ'την σε μένα.
- Στείλε μου μήνυμα, ε; - Δούλευε σκληρά.
Σούζυ, ξέρεις ότι από'κει είναι;
Α, ναι.
- Αυτά κάνουν για πόδια; - Μια χαρά.
# Είμαι τόσο ενθουσιασμένη...
- Δεν θα ήταν υπέροχο να πετάς; - Έτσι λες;
Απλά...!
- Τι; Σαν τον Mr Vertigo? - Ναι. Το λατρεύω αυτό το βιβλίο.
- Ναι. - Α, όρνια.
- Έχω γνωρίσει μερικά. - Αυτά μπορεί να μας βοηθήσουν.
Είναι τέλεια. Κοίτα τον, είναι υπέροχος.
Μπορούμε να κάνουμε μια κουκουβάγια, έχουν μεγάλα κεφάλια.
Καλή ιδέα. Έχει τα μάτια σου, κοίτα.
- Μπράβο, Πόπυ. - Όχι, είναι γλυκούλια.
Μετακομίζουν οι πιγκουίνοι;
Τι; Αλλάζουν διαμέρισμα;
Μετακομίζουν, μεταναστεύουν... Οτι να'ναι.
- Και οι παπαγάλοι; - Ναι, οπωσδήποτε.
- Η' έναν ραμφαστό. Κοίτα το ράμφος. - Ωραία χρώματα.
Πανέμορφα.
Τελικά θα πάρεις άλλο ποδήλατο;
Μπα, δεν μπορώ να αντικαταστήσω το παλιό. Πέταξε το πουλάκι τώρα.
Αλλά πρέπει οπωσδήποτε να μάθω να οδηγώ.
- Θα κλείσεις μαθήματα; - Μπορεί.
Μπορεί και όχι.
Στο είπα, δεν πρόκειται να μάθεις στο αμάξι μου.
Παλαβιάρα.
- Κότες, να κάνουμε κότες. - Οι κότες δεν πετάνε.
Σκατοτεμπέλες. Και τι θα φτιάξουμε τότε;
- Ξέρω'γω; Εσύ τι λες; - Δεν ξέρω.
- Που είναι; - Εδώ.
- Σε απόσταση, ε; - Ναι. Μην σκουντάς.
Δεν σε πλησίασα.
- Συνέχισε τότε. - Τέλεια.
Έπρεπε να ζητήσεις βοήθεια από κάποιον ενήλικο.
Δεν ξέρω κανέναν.
- Νομίζω ότι είναι καλά. - Ναι, εσύ τι λες;
- Λέω να βγούμε με αυτά. - Οπωσδήποτε.
- Πάμε; - Ναι, ξεμαλλιασμένες.
Εγώ είμαι έτοιμη. Μόνο λίγο κραγιόν θέλω και φύγαμε.
- Γεια σου Λιζ. - Γεια σου Ζωή. Τί κάνεις;
Όου.
Δεν το περίμενα.
Καλημέρα Τίνα.
Τα πουλιά που ζουν εδώ στη Βόρεια Αμερική, πετούν προς τη Νότιο Αμερική.
Αλήθεια;
ΜΕγάλο ταξίδι, ε;
Αλλά το... το μεγαλύτερο ταξίδι απ'όλα είναι της αρκτικής στέρνας.
Επειδή πετάει από την Αρκτική...
όλο αυτόν τον τον δρόμο - γύρω από όλον τον κόσμο - μέχρι τον Νότιο Πόλο.
Δεν είναι απίστευτο;
Από τον Βόρειο στο Νότιο Πόλο και είναι... σσσς!
Και είναι 15.000 χλμ απόσταση. Αυτό ακριβώς.
Εντάξει Νικ. Κάνε και την άλλη μεριά τώρα.
Ξεκινάμε. Όχι, μην το βγάλεις.
Μπορούμε να... Να του βάλουμε... Να του βάλουμε μερικά από αυτά;
Θες να του βάλεις... Μου αρέσει αυτό.
- Να του βάλουμε ένα εδώ; - Όχι.
Όχι;
Κοίτα, έχει φρύδια.
- Ναι; - Ασε με να δω.
Νομίζω ότι είναι υπέροχο. Είναι υπέροχο.
Ορίστε.
Να βάλω κι άλλο κίτρινο σε αυτό; Ορίστε.
Τι χρώμα νομίζεις πως θα είναι τα φτερά σου;
Βλέπεις, μπορείς να κάνεις χρώμα του ουράνιου τόξου. Δεν είναι καλή ιδέα;
- Έφτιαξα ένα ουράνιο τόξο! - Κάνε ουράνιο τόξο σαν των παπαγάλων.
Μην βάζεις ακόμα αυτό.
Για να δούμε.
Λίγο ακόμα. Και το λοφίο;
Μπορείς να βάψεις λίγο ακόμα το λοφίο;
Πεινάς; Θα φάμε σε λίγο.
Δεν είμαι μάγειρας. Είναι ώρα φαγητού σε λίγο.
Θα φάμε σε λιγάκι.
Μπορείς να πλύνεις τα χέρια σου.
Ποιος είναι έτοιμος;
Πω πω! Είναι φανταστικό. Κοίταξτε!
Κουνήστε τα χέρια σας. Χτυπήστε τα φτερά σας.
Κομματάκι επικίνδυνο, ε;
Τι;
Να βάλουν αυτά στα κεφάλια τους.
Προσπαθώ να τα σκάσω. Αυτός είναι ο στόχος μου. Καθαρματάκια.
- Φαίνονται υπέροχα. - Πως πέρασες το Σαββατοκύριακο;
- Σκατά. - Α, όχι. Πώς κι έτσι;
Δεν έκανα τίποτα, μέσα την έβγαλα.
Ήταν σαββατοκύριακο Τας.
- Το ξέρω. Αντικατέστησα τη μάνα μου. - Αλήθεια;
Η αδερφή μου δούλευε το Σάββατο. Έπρεπε να προσέχω τη Τζασμίν.
- Τί κάνει; - Αυτό το κορίτσι τρώει υπερβολικά.
Να'ναι καλά.
Έφαγε 3 μπούτια κοτόπουλο και 4 τάρτες και εξακολουθούσε να πεινάει.
Βρε τη γουρουνίτσα.
- Την πήγα στη μητέρα μου. - Ναι;
Της είπα να πει στη Σερρυάν πως πρέπει να κάνει δίαιτα στη μίκρη.
Θα την κάνεις κομπλεξική, είναι 7 χρονών.
Και ξαφνικά η μάνα μου δεν θέλει να ανακατευτεί για πρώτη φορά στη ζωή της.
Και την ώρα που έφευγα ήρθαν οι δυο θείες μου από το Ντόλις Χιλς.
Αχ, όχι.
Και αρχίζουν την Ιερά Εξέταση. "Τας, έχεις αγόρι;
Παντρεύεσαι σύντομα; Γιατί δεν κάνεις δεύτερο εγγονάκι στη μητέρα σου;
Κοντεύει τα 60 πια. Γερνάει."
Κι εγώ ήμουν στο "Δεν έχω αγόρι. Δεν παντρεύομαι σύντομα,
και όχι, δεν σκοπεύω να υποθηκεύσω το μέλλον μου,
ευχαριστώ πολύ."
- Έκλεισα την πόρτα κι έφυγα. - Τέλος.
- Μαγειρεύεις; - Ναι, μαγειρεύεις;
Μαγειρεύω με αέριο. Τί έχουμε;
- Φαγητό. - Καλή διαφορά.
- Πεινάς; - Ψοφάω.
- Καλά κάνεις. - Ευχαριστώ.
Πώς πήγε σήμερα;
Ποιο, το σμήνος με τους ιπτάμενους φιλαράκους;
Καλά, το λάτρεψαν. Φτερικοπούσαν συνεχώς.
- Αλήθεια; - Ναι, να'ναι καλά.
Έπρεπε να τα συμμαζέψω πριν μου το σκάσουν από το παράθυρο.
Αλλά πήγε καλά, έτσι;
Ναι, τους έπιαξα Στραβίνσκυ μετά το φαγητό για να τα ηρεμήσω.
- Τί τους έπαιξες; - Την Τελετή της Άνοιξης.
Έκλεισα μαθήματα οδήγησης.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Για πότε; - Το Σάββατο στις 12.
Υπέροχα, μπράβο σου!
- Θα στρώσω το τραπέζι. - Ναι, είναι σχεδόν έτοιμο.
Ναι, το ξέρω.
Μ'αρέσει το τέλος της εβδομάδας. - Μη μου πεις.
- Στα αλήθεια. - Σ'αρέσει;
- Ναι.
Ξέρεις, κάνω μαθήματα χορού, Παρασκευή απόγευμα.
Μάρτυς μου ο Θεός, τα μισά παιδιά είναι μεγαλύτερα από μένα.
- Καλά, δεν είναι και δύσκολο, σωστά; - Όχι, δεν εννοώ σε ύψος, αλλά σε όγκο.
Πρέπει να προσέχεις, ξέρεις.
Δεν θες τα παιδιά να εκφράζονται χοροπηδώντας. Είναι κομματάκι επικίνδυνο.
Ναι, το κάνεις αυτό την Παρασκευή,
αλλά περνούν το σαββατοκύριακο μέσα, κολλημένα στο Nintendo DS.
Εντελώς. Πριν κάνα-δυο βδομάδες ήρθα τη Δευτέρα και λέω στην Πόπυ
να καθήσει κάτω τα παιδιά στη μοκέτα,
και να τα ρωτήσει τί έκαναν το σαββατοκύριακο.
Είχε τέλειο καιρό. Κανένα δεν είχε βγει έξω.
Όλα είχαν μείνει στο σπίτι και έπαιζαν PlayStation.
- Δεν μπορούσες να τα σηκώσεις από τη μοκέτα. - Και όταν σηκώθηκαν αγκομαχούσαν.
- Αυτό σου κάνει η ρύπανση. - Πάντα πηγαίναμε στο πάρκο.
- Τα περισσότερα δεν έχουν πάρκο να πάνε. - Ναι, ακριβώς .
Μα δεν χρειάζεται πάρκο για να πας μια βόλτα.
Αν η μαμά και ο μπαμπάς δεν βγαίνουν, δεν βγαίνουν και τα παιδιά.
Οι γονείς φοβούνται πολύ να αφήσουν τα παιδιά να παίξουν έξω.
Ακο΄μη σε λίγο πράσινο κοντά στην πόλη δεν τα αφήνουν να παίξουν.
Αλλά είναι δύσκολο για πολλούς γονείς, ε;
Πέρασαν μια βδομάδα σκέτη κόλαση. Είναι πιεσμένοι και αγχωμένοι.
- Εμένα μου λες;. - Γυρίζουν από την δουλειά, αν δουλεύουν...
Ξέρεις. Πολλές από αυτές είναι ανύπαντρες μητέρες, είναι ξεθεωμένες.
Είναι κατανοητό αν δεν βγάζουν τα παιδιά τους έξω για ένα πικ-νικ.
Δεν είναι αποδεκτό. Η ζωή είναι δύσκολη, αλλά αν θες βρίσκεις τρόπο, έτσι;
- Μερικοί γονείς δεν νοιάζονται. - Ναι, το ξέρω.
Έτσι αφήνουν τα παιδιά τους να περνούν τη μισή βραδιά στα chat.
- Ναι! - Ναι, αυτό είναι ανησυχητικό.
- Τρομακτικό. - Με εκνευρίζει τόσο πολύ.
Τα περισσότερα 7χρονα ξέρουν περισσότερα από μας για το internet.
Τουλάχιστον ο κόσμος το συζητάει. Κάτι είναι κι αυτό.
- Είναι; - Μα, ναι. Σημαίνει πως το γνωρίζουν.
Κι εγώ γνωρίζω πως το κάπνισμα μου κάνει κακό. Δεν σημαίνει πως θα το σταματήσω.
- Τουλάχιστον ξέρεις τι θα σε σκοτώσει. - Ευχαριστώ.
Δεν κάνει τίποτα.
Ξέρω πως το ποτό μου κάνει κακό, αλλά ξέρεις... δεν μπορώ.
- Τι κρίμα. - Γεια μας!
Στην υγεία μας! Ας πιούμε για το συκώτι μας και σε ότι πνίγηκε εκεί μέσα.
Με προσοχή Πόπυ, αύριο έχεις το πρώτο μάθημα οδήγησης.
Α, ναι. Γρήγορα, ασ'το κάτω.
Δεν θες να τα σκατώσεις με το τυφλό σημείο.
- Ακούγεται καλό. - Εδώ είναι. Πόσα δάχτυλα;
- Αυτό πρέπει να είναι για σένα. - Είμαι τόσο ενθουσιασμένη!
Πρέπει να πάρεις μερικές βαθιές αναπνοές πριν μπεις στο αυτοκίνητο.
Δεν τον βλέπω. Ευχήσου μου καλή τύχη.
Καλή τύχη. Θα έχω σε ετοιμότητα τα επείγοντα.
Βρήκες δικαιολογία; Ξέρω πως κάνεις με τους πυροσβέστες.
Γεια. Σκοτ;
- Είσαι η Πόπυ; - Εγώ είμαι. Χάρηκα.
Λοιπόν, το αυτοκίνητο είναι εδώ.
Δεν είναι μολυσμένα! Τι νόμιζες;
Είναι καθαρά. Μόλις τα έπλυνα σχολαστικά. Ειλικρινά.
- Αυτό είναι; - Εσύ κάθεσαι στου συνοδηγού.
- Ξέρεις ότι εγώ είμαι η μαθήτρια; - Πρέπει να πούμε κάποια πραγματάκια πρώτα.
Αλήθεια; Δίκαιο. Αν επιμένεις.
- Εσύ διάλεξες το χρώμα του αυτοκινήτου; - Κάθησε άνετα.
- Ευχαριστώ. Δικό σου είναι; - ¨οχι, της εταιρίας είναι.
- Α, καλά. Πώς είναι το αμάξι σου τότε; - Αυτό είναι το αμάξι μου.
Είπες πως είναι της εταιρίας. Αποφάσισε επιτέλους.
- Έχεις το προσωρινό σου δίπλωμα; - Αμέ!
Ορίστε. Εδώ είμαι εγώ σε κακή μέρα.
- Το πραγματικό σου όνομα είναι Πωλίν; - Σωστά .
- Εντάξει, όλα φαίνονται στην εντέλεια. - Αλήθεια; Καλό αυτό.
Έχεις κάνει άλλο μάθημα οδήγησης;
Ναι. Όχι, δεν ήταν μάθημα ακριβώς. Ήταν σε μια Κάντιλακ στο Μαϊάμι.
Σκαμπανεβάσματα μέχρι την παραλάι. Ήμουν τσαντισμένη, ήταν ξεκαρδιστικό.
Δεν θα οδηγούμε τσαντισμένοι αυτό το αυτοκίνητο. Εντάξει;
Δεν θα κάνουμε σκαμπανεβάσματα. Θα είμαστε συγκεντρωμένοι.
Θα σε πάω σε ένα μέρος που πάμε όλους τους μαθητευόμενους.
- Αλήθεια; - Θα περάσουμε από το πεδίο εκπαίδευσης.
- Πονηρούτσικο. - Θα ακούς και θα είσαι υπεύθυνη.
Θα δω τι μπορώ να κάνω.
- Εντάξει. Βάλε τη ζώνη σου. - Μάλιστα Καπτεν-Σκοτ.
Πάμε ζιγκολό!
- Μίλησες με το γραφείο; - Μίλησα με το αφεντικό σου.
Δεν είναι αφεντικό μου, δουλεύω μόνος μου. Για πάρτη μου.
Ναι, αλλά είναι το αμάξι του... ή αμάξι σου... Κάποιου τελος πάντων.
Και σου είπαν την τιμή; 28,50 ευρώ την ώρα.
Ακριβώς. Η φτήνια τρώει τον παρά.
- Μπορεί φθηνότεροι, αλλά καλύτεροι. - Είστε;
Αν πας σε μεγάλες εταιρίες, χρησιμοποιούν άπειρους εκπαιδευτές.
Σοβαρά;
Μόλις πήραν την άδεια τους και χρεώνουν περισσότερο.
Μπάσταρδοι.
Εμείς οι έμπειροι εκπαιδευτές, πάμε σε μικρότερες εταιρίες και χρεώνουμε λιγότερα.
- Αυτό βγάζει νόημα. - Η φτήνια είναι σχετική.
Πράγματι. Έχεις δίκιο. Μαζί σου!
Λοιπόν, θες ίδια ώρα κάθε εβδομάδα;
Συνέχισε.
- Θες, ναι ή όχι; Να ξέρω. - Αφού θες να ξέρεις.
Αν σου αρέσει εσένα Σκοτ, μου αρέσει κι εμένα.
Εντάξει, κάθε Σάββατο στις 12 τότε.
- Σ'αρέσει να δουλεύεις τα Σάββατα; - Δουλεύω μισή μέρα τα Σάββατα.
- Καλό αυτό. - Είσαι η τελευταία μαθήτρια.
Τί κάνεις την υπόλοιπη μέρα; Θα βγεις απόψε;
Θα πάω σπίτι και θα διαβάσω το βιβλίο μου.
Θα'ναι καλό βιβλίο. Ποιο είναι;
Ένα βιβλίο.
Το εξαντλήσαμε το θέμα.
- Βλέπεις τρία πετάλια μπροστά σου. - Ναι, ναι.
Βάλε το αριστερό σου πόδι στο αριστερό πετάλι και πάτα το μέχρι κάτω.
Είναι λιγο ζωηρούλι, ε;
Εντάξει Πωλίν. Βγάλε τη μπότα σου από το πετάλι.
Έχουν να με πουν Πωλίν από όταν ήμουν 2 χρόνων. Είναι αστείο.
Και πως να σε λέω;
- Τι λες για το Πόπυ; - Πόπυ;
- Ναι. - Α, ναι.
Όχι, ότι σε ανάβει Σκοτ. Δεν με πειράζει.
Εντάξει Πόπυ. Οι μπότες σου είναι ακατάληλες για μάθημα οδήγησης.
- Τί κακό έχουν; - Δεν ελέγχεις το αυτοκίνητο με ψηλοτάκουνα.
Μπορώ να κάνω πολλά με αυτές. Πρέπει να με δεις με αυτές στην πίστα να χορεύω.
- Μπορεί να είναι καλές για πίστα. - Όχι απλά καλές για πίστα.
Είναι πολύ...
Μπορεί να είναι καλές για Κάντιλακ σε παραλία
όταν τα έχεις πάρει με τον γκόμενο, αλλά είναι ακατάλληλες για οδήγηση.
Είσαι αστείος.
Την άλλη εβδομάδα θέλω να φοράς επίπεδα παπούτσια.
- Δεν μου πάνε. - Δεν είναι αν σου πάνε, αλλά πώς οδηγείς.
Θα δω τι θα ξεθάψω για σένα Σκοτ. Ασ'το πάνω μου.
Ωραία, βλέπεις τρεις καθρέφτες -
οι δυο πλαϊνοί καθρέφτες και ο κεντρικός καθρεφτης.
- Φτιάχνουν ένα τρίγωνο. - Σαν το τρίγωνο του μπικίνι;
Είναι μια πυραμίδα και στην κορυφή της βλέπεις το μάτι που τα πάντα θωρεί, του Ενραχά.
Το επαναλαμβάνεις; "ΕΝ-ΡΑ-ΧΑ".
- Λες για το μάτι του Εωσφόρου; - No!
Γιατί δεν θέλω να κοιτάξω εκεί μέσα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Δεν είναι ο Εωσφόρος. Υπήρχαν δυο έκπτωτοι άγγελοι πριν τον Εωσφόρο.
- Είναι ο Ενραχά, ο Ραζιέλ και ο Εωσφόρος. - Δεν τους έχω στον τηλεφωνικό μου κατάλογο.
- Παρακολούθα με. - Που είναι;
- Παρακολούθα με. - Δεν τον βλέπω.
- Είναι εργαλείο διδασκαλίας. - Είναι;
Άσε με να σου εξηγήσω κάτι για τη διδασκαλία.
Ο δάσκαλος πρέπει να αναδεικνύει τις καλές συνήθειες και να ξεφορτώνεται τις κακές.
Το καταφέρνει με συχνή επαναληπτική σκέψη.
Και το καταφέρνει με το να δημιουργεί καθαρές και σαφείς εικόνες
που ο μαθητής συγκρατεί εύκολα.
- Το κάνει και τώρα; - Ναι.
Μην ανησυχείς, έπιασε φωτιά εδώ μέσα.
Θυμάσαι. Θα θυμάσαι τον Ενραχά μέχρι να πεθάνεις
κι εγώ θα'χω κάνει τη δουλειά μου.
Γιατί δεν βάζεις κάτι ωραίο εδώ πάνω σαν μια τεράστια φράουλα;
Πίστεψε με, πιάνει.
- Εντάξει, κόψ'το! - Τί έκανα τώρα;
Πάρε το χέρι σου από τις ταχύτητες. Άσε τον λεβιέ ταχυτήτων!
- Εντάξει. - Πάρε το πόδι από το πετάλι.
- Δεν αγγίζω τίποτα. - Να σου εξηγήσω κάτι.
Το αυτοκίνητο αυτό είναι το μέσο βιοπορισμού μου. Με αυτό το αυτοκίνητο βγάζω το ψωμί μου.
- Δεν ξέρω πώς βγάζεις εσύ το ψωμί σου. - Ναι.
Αλλά αν έμπαινα στην παμπ σου ή στη ντίσκο σου ή στο κλαμπ σου
και πήγαινα στον DJ και του γρατζούνιζα τους δίσκους,
ή αν έσπαζα όλα τα ποτήρια,
και έλεγα "Συγγνώμη, δεν ήξερα τί έκανα" δεν θα ήταν αποδεκτό.
Υπάρχει μόνο ένα προβληματάκι.
Δεν έχω μπαρ ή ντίσκο. Είμαι δασκάλα σε δημοτικό σχολείο .
- Είσαι; - Πολύ το φοβάμαι, νεαρέ.
Σκοτ, είσαι σατανιστής;
- Όχι, το αντίθετο θα έλεγα. - Είσαι ο Πάπας τότε;
- Το ίδιο πράγμα είναι. - Αλήθεια; Αυτός το ξέρει;
Λοιπόν, έχεις τρία πετάλια. Γκάζι, φρένο, συμπλέκτη.
# Μιλώντας για... Υπέροχα.
- Ωραία. - Ναι.
Πώς είναι;
- Θα σου άρεσε. - Ναι, ε;
Με έκανε να γελάω. Ήταν αστείος.
Τι; Αστείος χάχας ή περίεργα αστείος;
- Λίγο κι από τα δυο θα έλεγα. - Άρα, τί έγινε;
- Μου φώναζε. - Τι; Σε ξέχεσε;
Είναι λίγο στην τσίτα. Μόνο λίγο.
- Στοίχημα ότι τον έθιξες. - Μπορεί να σας τα κανονίσω.
- Είναι γυμνασμένος; - Ναι.
Όχι, καθόλου γυμνασμένος. Απλώς ο τύπος σου.
Και τι κερδίζω μ'αυτό; - Πηδιέσαι όποτε γουστάρεις.
Πότε έγινε τελευταία φορά κάτι τέτοιο;
Ποιος φταίει γι'αυτό; Που πας; Σούζυ!
- Είσαι καλά; - Όλα καλά;
- Τι συμβαίνει; - Έλα.
- Φωνάζεις στη μικρή μου αδερφή; - Όχι.
- Έτσι δεν φάνηκε; - Πόπυ!
- Πού πας; - Άντε γαμήσου!
Προφανώς δεν έρχεσαι μαζί μας. Άντε γεια.
Σουζ!
- Καλημέρα Πόπυ. - Όλα καλα;
- Τί συμβαίνει; - Γάμησα τη μέση μου.
- Προφανώς. - Τραμπολίνο.
- Τραμπολίνο; Σοβαρά; - Ναι, πάω κάθε εβδομάδα.
- Μετά το σχολείο; - Το λατρεύω!
Υπέροχα.
Πρέπει να διατηρούμε τους μύες σε φόρμα.
- Μόλις άρχισα το φλαμένκο. - Αλήθεια;
- Είναι φανταστικό. - Πάντα ήθελα να το κάνω. Λίγο έτσι.
- Πρόσεχε. - Καλά είμαι.
- Έλα αν θες. - Πότε είναι;
Κάθε Τρίτη στις 6:30.
- Ας δούμε πως θα αισθάνεσαι. - Εντάξει.
- Καλημέρα Λιν. - Καλημέρα.
Βρωμάει κάτουρο εδώ μέσα.
- Δεν μου μυρίζει τίποτα. - Κατουρήθηκες πάνω σου;
Ναι, συγγνώμη.
- Είσαι άτακτο κορίτσι. - Εμένα μου λες;
Άου!
- Είσαι καλά; - Ναι.
Έλα, φτάσαμε σχεδόν.
- Έχασες την όσφρησή σου; - Ναι, το κάπνισμα μειώνει τις αισθήσεις.
- Και τον εγκέφαλο σου. Ορίστε. - Προχώρα.
Τελείωσα.
- Όλα; - Ναι, ευχαριστώ.
Εντάξει.
Να προσέχετε.
- Εντάξει, ο επόμενος; - Πόπυ Κρος.
Ευχαριστώ.
- Πόπυ; - Όχι, είμαι η Ζωή. Χάρηκα.
Όχι, εγώ είμαι η Πόπυ. Συγγνώμη γι'αυτή. Δεν την ξέρω.
- Με λένε Έζρα. - Γεια σου Έζρα.
- Με ακολουθείτε λίγο πάνω; - Ναι.
- Είσαι μεγάλος, ε; - Καλή τύχη!
- Με το πάσο σου. - Τί θα μου κάνεις;
Άου!
Ε ρε γέλια!
Θα ψηλαφίσω τους μύες της πλάτης σου.
- Εντάξει. - Και θα μου πεις που πονάς.
Θα σου στείλω μήνυμα.
Δυνατά δάχτυλα.
Αυτό με γαργαλάει.
- Τα πιάσαμε τα λεφτά μας! - Εντάξει.
- Άου... - Και από εδώ;
Ναι.
Μπορείς να σκύψεις στο πλάι σαν να θες να σηκώσεις κάτι;
Ας πιάσουμε κοτούλες.
Όχι, λυπάμαι. Δεν μπορώ.
Η μέση σας;
Ορίστε;
Μπορεί να επηρρεάσει τα πάντα.
Τη διάθεση σου ας πούμε...
- Ωραία κίνηση. - Ξάπλωσε ανάσκελα σε παρακαλώ.
Πρέπει να πάρεις ένα τέτοιο. Είναι πολύ βολικά.
Γύρνα στο πλάι προς το μέρος μου.
Δεν ζητάς και πολλά, ε;
Θα ψηλαφίσω τη σπονδυλική σου στήλη πάλι.
OK.
Ενάξει. Ξάπλωσε πίσω.
Ορίστε.
Έχει σκαλώσει μια άρθρωση στη σπονδυλική σου στήλη.
Αχ όχι.
- Θες να την ξεμπλοκάρω; - Είναι σοβαρό;
- Όχι και τόσο. - Τί θα κάνεις; Θα πονέσει;
Μπορεί για λίγες μέρες.
- Προχώρα τότε. - Είσαι σίγουρη;
Αν το κάνεις γρήγορα.
Θα σε γυρίσω και θα νιώσεις ένα μικρό έντονο κλικ στη μέση σου.
Εντάξει; Πάρε αναπνοή. Και...
Περίμενε λίγο.
Έτοιμη;
Ναι.
Πάρε αναπνοή...
- Εντάξει. - Και άφησε τη.
Ωχ, χούτσι-κούτσι-γκα-λα!
Εντάξει. Τώρα χαλάρωσε.
Δεν ήξερα ότι θα το κάνεις.
Χαλάρωσε και ανάπνεε κανονικά.
Ωραία, μπορείς να καθίσεις;
Ναι.
Θα γίνει συνήθεια το να αλλάζουμε γνώμη;
- Συγγνώμη Σκοτ. Κάτι έτυχε. - Έχω κι εγώ ζωή ξέρεις.
- Έπρεπε να πάω σε μια συνάντηση. - Κι αυτό συνάντηση δεν είναι;
Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.
Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις.
Διασκεδαστικό ακούγεται.
Είχες δύσκολη μέρα;
- Είχα δύσκολο μαθητή το πρωί. - Αχ όχι, τί έκανε;
Άργησε, αρνήθηκε να πληρώσει.
Κοπάνησε την πόρτα και με έβρισε.
- Του φώναξες, ε; - Αποσύρθηκα, δεν τον ξαναδιδάσκω.
- Καλά του έκανες. - Είναι θρασύς, ψωνισμένος,
με υπερβολική αυτοπεποίθηση και συμπεριφορά του δρόμου.
Δεν σου αρέσει αυτό.
Τον ανέχτηκα και πήρε το θάρρος να εκφραστεί.
Να εκφραστεί; Κόψ'του τα χέρια!
Ξέρεις τί σημαίνει όταν το κάνουν αυτό;
- Συνέχισε. - Πόσα λίγα ξέρουν.
Πόσα λίγα ξέρουν οι μανάδες τους.
Και μυρίζουν.
Είναι δύσκολο να είσαι εσύ, έτσι;
Ω, πως κι από'δω;
Δεν χρειάζεται να γελάσεις, σου επιτρέπω.
Εντάξει, απαλά, απαλά, απαλά.
- Σταθερή επιτάχυνση. - Συγγνώμη.
Πάρε το πόδι από το φρένο. Δεν χρειάζεται το πόδι στο φρένο.
- Ξέρεις τι φταίει γι'αυτό; - Τί φταίει;
- Οι μπότες σου. Οι μπότες σου φταίνε. - Όχι, απλά πήγαινα με το πάσο μου.
- Πανικοβλήθηκα. - Οι μπότες σου, είναι ακατάλληλες.
Εντάξει.
Έλα Πόπυ. Ας ανεβάσουμε ταχύτητα, ναι;
- Μη μου φωνάζεις Σκοτ. - Τότε μη χασομεράς, πάμε. Εντάξει.
- Προσπαθώ να μάθω. - Μετά στρίψε αριστερά. Εντάξει;
- Με πανικοβάλεις. - Καθρέφτης, φλας, στρίβεις.
- Με πιάνει κόμπος εδώ. - Ενραχά! Ενραχά!.
Και τα δυο χέρια στο τιμόνι. Ενραχά, Ενραχά!
Δεν μ'αρέσει, με φρικάρει.
Πόπυ, καθρέφτης, φλας, στρίβεις.
- Βγάλε φλας. - Φλας, εντάξει.
- Πώς τα πάω; - Πάτα φρένο. Συμπλέκτης.
Δεν θες να σβήσει. Ρίξε μια ματιά και ξεκίνα.
- Βάλε πρώτη, κοίτα και ξεκίνα. - Πρώτη.
- Κοίτα και ξεκίνα. - Κοιτάω και ξεκινάω.
- Όταν φτάσεις στο τέλος του δρόμου... - Ω, ένας ωραίος.
Όταν φτάσουμε στο τέλος του δρόμου... Μπορείς να επικεντρωθείς στην οδήγηση;
Ενραχά, Ενραχά.
- Ενραχά, εντάξει! - Εγώ... Παράξενο αυτό.
Πάτα φρένο, συμπλέκτη. Δεν θέλουμε να σβήσει.
Συγκεντρώσου. Αισθάνεσαι σαν να κατρακυλάς;
- Όχι. - Εντάξει. Τράβα χειρόφρενο.
Βρες το ρυθμό σου. Κλείδωσε την πόρτα σου. Κλείδωσε την πόρτα.
- Μη γίνεσαι γελοίος. - Πόπυ, είναι δυο.
- Πλάκα κάνεις; - Βάλε ασφάλεια.
- Εντάξει, πάμε Πόπυ. Πάμε. - Δεν σε πιστεύω ότι το είπες.
Πάμε. Έφυγες, έφυγες.
- Πάμε από'δω. - Πόπυ! Πόπυ, πάμε!
- Είμαστε σε στροφή. Πάμε τώρα. - Θεός φυλάξοι πια!
Ωράια, έφυγες. Μείνε στα αριστερά του δρόμου.
Ίδια ώρα την άλλη εβδομάδα; Στις 12; Μέτρα τα αν θες.
Τα λέμε.
Γεια.
Όλα καλά, σκυλάκο;
Άλλο ένα τώρα. - Ναι.
Κυκλικό, κατακόκκινο.
Σαν ντομάτα;
Για παράδειγμα. Με λευκή οριζόντια γραμμή.
Δώσε μας κανένα στοιχείο, Ζωή.
Οριζόντια, παράλληλα με τον ορίζοντα.
Ευχαριστώ, Κυρία.
- Πρακαλώ. - Δεν πάει πάνω-κάτω σαν γιο-γιο δηλαδή.
- Όχι. - Καλά.
- Τί είναι αυτό; - Κάθετα.
- Όχι ρε μάπα, το σήμα. - Είναι το "Απαγορεύεται η είσοδος".
- Σε τί; - Σε μαύρους με ποδήλατο.
- Μη μου το θυμίζεις πάλι. - Απλά του ξέφυγε από το στόμα.
- Μπορείς να βρεις άλλον εκπαιδευτή. - Το ξέρω. Να δούμε πως θα πάει.
- Ρώτα με κι άλλο. - Πάλι κόκκινος κύκλος.
- Ναι - Μαύρο αυτοκίνητο - δεν είναι ρατσιστικό.
- Χαίρομαι. - Δίπλα στο μαύρο είναι ένα κόκκινο αυτοκίνητο.
Μια αραπίτσα που προσπερνάει τον Πινόκιο.
- Ενραχά. - Ενραχά στα μούτρα σου.
- Τί είναι. - Απαγορεύεται η προσπέραση.
- Ενραχά. - Ενραχά- χα χά!
- Σαν ψυχάκιας ακούγεται. - Είναι ψυχάκιας.
- Πώς πάει η μέση σου; - Μια χαρά. Την έβαλε στη θέση της.
Μαγικά δάχτυλα. Γλύκας ήταν, ε;
Ήταν γυμνασμένος.
Οχτάγωνο σήμα και γράφει "ΣΤΟΠ".
- Σταμάτα! - Καλά τότε.
Ποιος θα κλείσει πρώτος τα μάτια;
- Θες τσάι; - Ναι, παρακαλώ.
Όχι, έχεις τα λαζάνια απόψε. Μπορούμε να τελειώσουμε το κοτόπουλο αύριο.
Κοίτα, δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Τα λέμε αργότερα.
- Θα τα καταφέρουμε; - Αναλόγως την κίνηση.
Καλά θα είναι. Αυτή η μέση μου!
Ελάτε κυρίες μου, όσο πιο γρήγορα μπορείτε.
Αν θέλετα να αφήσετε τις τσάντες σας, υπάρχει χώρος.
- Συγγνώμη, αργήσαμε. - Συγγνώμη.
Κανένα πρόβλημα. Είναι ισπανική συνήθεια η καθυστέρηση. Πάρτε θέσεις για να αρχίσουμε.
Εδώ.
Συστηνόμουν σε όσους δεν με γνωρίζουν.
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω και χαίρομαι που έφερες και φίλη σου.
Καλώς όρισες στην τάξη μου.
Λοιπόν, με λένε Ροζίτα Σάντος και κατάγομαι από τη Σεβίγια της Ισπανίας.
Η' Σεβίλλη όπως το λέτε.
Η οποία είναι γνωστή για τις ταυρομαχίες της, τα υπέροχα πορτοκάλια της,
που εσείς οι Άγγλοι κάνετε απαίσια μαρμελάδα.
Θα τα βγάλεις τα γυαλιά;
Κι επίσης είναι η γενέτειρα του φλαμένκο.
Συγνώμη.
Όλοι έτοιμη... ελπίζω.
Λοιπόν, στοιχηθείτε παράλληλα. Ανοίξτε τα πόδια.
Ισιώστε τον κορμό σας. Ανοίξτε το στέρνο σας.
Οι ωμοπλάτες χαμηλώνουν προς τη σπονδυλική στήλη.
Χέρια χαλαρά.
Γέρνουμε το κεφάλι προς τα δεξιά.
Το νιώθουμε να τεντώνει υπέροχα το λαιμό.
Μετά στα αριστερά.
Δεν είναι και πολύ φλαμένκο.
Στα δεξιά.
Επαναφέρουμε το κεφάλι ευθεία.
Και χαλαρώνουμε. Υπέροχα.
Τώρα παιδιά, θα δουλέψουμε τους κοιλιακούς.
Δεξί πόδι μπροστά.
Σηκώνουμε χέρια από τους ώμους, σαν να τα τραβούν σχοινιά.
Σαν μικρό Πινόκιο.
Σηκώνουμε, σηκώνουμε.
Κρατάμε ώμους χαμηλά. Χέρια πάνω από το κεφάλι.
Σαν κορνίζα γύρω από το κεφάλι. Εδώ είμαι... Περήφανη!
Μετά κατεβάζουμε τα χέρια μπροστά. Πιέζουμε, πιέζουμε, πιέζουμε.
Κρατάμε την ένταση, κρατάμε τη δύναμη, αλλά με ελαστικότητα.
Μετά ξανασηκώνουμε από τους ώμους. Σαν αετός που απλώνει τα φτερά του.
Όμορφα, θυμωμένα, βίαια.
Και να θυμάστε παιδιά, όταν σηκώνετε τα αετίσια φτερά σας,
να θυμάστε ότι αυτός ο χορός προέρχεται από τον πόνο και την οδύνη
από τους gitanos...
εχμ... αυτό που λέτε "τσιγγάνους".
Ξέρω ότι αυτή η λέξη δεν είναι πολιτικά ορθή,
αλλά αυτοί οι τύποι, ποδοπατήθηκαν από την κοινωνία
για αιώνες, αιώνες, αιώνες... και λένε...
"Δεν μας νοιάζει. Έχουμε περηφάνεια.
Έχουμε αξιοπρέπεια.
Έχουμε καρδιά. Έχουμε το φλαμένκο."
Λένε "Εδώ... είναι ο χώρος μου."
Ο χώρος μου.
Ο χώρος μου. Όλοι μαζί, κάντε το. Ένα, δύο.
Ο χώρος μου.
- Και ξανά. - Ο χώρος μου.
- Πάμε! Πάμε! - Ο χώρος μου.
- Και ξανά. - Ο χώρος μου.
- Πάμε! Πάμε! - Ο χώρος μου!
- Να το εννοείτε. - Ο χώρος μου!
Ελάτε ρε παιδιά.
Ο χώρος μου!
- Άλλη μία. - Ο χώρος μου!
- Με έκφραση. - Ο χώρος μου!
- Δεν σας πιστεύω. - Ο χώρος μου!
Εντάξει παιδιά, θα σας δώσω διπλό ρυθμό.
Μετά θα χτυπήσουμε πόδι και θα κρατήσουμε το ρυθμό με παλαμάκια. Εντάξει;
Ένα, δύο.
Παιδιά, παιδιά, παιδιά. Μα τί κάνετε;
Πού είναι το πάθος; Πού είναι η εκδίκηση; Πού είναι το αίμα;
Αυτό είναι φλαμένκο.
Αυτά τα παλαμάκια, τόσο κρυόκωλα. Σαν να τελείωσε η όπερα.
"Με συγχωρείτε, πόση ζάχαρη θα θέλετε στο τσάι σας;"
Αυτή η γυναίκα περνούσε κάθε Τετάρτη απόγευμα, επί ένα χρόνο
με τον άντρα σου, σε ένα ξενοδοχείο στο Πάντιγκτον!
Αυτός ο άντρας τα είχε με την κολλητή σου για 5 χρόνια!
Ο γκόμενος που του έδινες την αγάπη σου και την ψυχή σου για πέντε χρόνια
σε κερατώνει με μια Σουηδέζα πουτανίτσα 22 ετών!
Θες να τον σκοτώσεις! Θες να του κόψεις τα αρχίδια!
Είναι μπάσταρδος! Τον σιχαίνομαι!
Είστε καλά;
Δεν το περίμενα αυτό. Ήταν το κάτι άλλο.
Το ξέρω, αλλά αυτή έφταιγε.
Μόνη της το επέλεξε. Και μετά γύρισε αμέσως.
Σαν να μην έγινε τίποτα. Σαν πύραυλος δεν ήταν;
- Κανένα ίχνος συναισθηματικότητας. - Όχι, σκούπισε τα δάκρυα.
Να'ναι καλά. Ήθελα να την αγκαλιάσω.
Δεν νομίζω πως θα το εκτιμούσε.
Όχι! "Αυτός είναι ο χώρος μου, παράτα με!"
Μου άφησε μια άσχημη αίσθηση όμως. Ανατινάχτηκε η καρδιά της παντού.
- Και μετά "παρ'το από'δω". - Χώσε το σε κουτί.
- Το ξαναβγάζουμε άλλη φορά. - Μπορεί και ποτέ.
- Τυχερή θα είσαι. - Το ξέρω.
Πρέπει να περνάει σκατά όμως, ε;
- Πάντως είναι καλή δασκάλα. - Α ναι, σίγουρα.
Θα το κάψει.
Την πίστεψα πάντως όταν είπε ότι θα του έκοβε τα αρχίδια. Εσύ;
Μάλλον οι άντρες δεν θα έρθουν την άλλη βδομάδα.
Όχι! Χρατς - χρουτς.
- Πώς είναι τα αισθηματικά σου; - Πώς είναι τα αισθηματικά μου;
- Δεν υπάρχει τίποτα; - Ούτε λουκάνικο.
- Και είσαι εντάξει; - Α, ναι.
- Μπράβο σου. - Γεια μας.
Γεια μας.
- Τι κάνει η Μπεθ; - Την παράτησε ο Ντάρεν.
Αχ όχι.
Λίγο πριν τα 18α γενέθλια της. "Ευχαριστώ Ντάρεν"
- Γιατί το κάνουν αυτό οι άντρες πάντα; - Ναι, ξέρω.
Χριστούγεννα, Αγίου Βαλεντίνου... Μπουμ! Την κάνουν.
- Ελπίζω να μην εμφανιστεί στο πάρτυ. - Σβησ'τον από τη λίστα.
Την κοιτάζω και σκέφτομαι, "Μην τον πάρεις. Μην τον πάρεις."
- "Μην το κάνεις Μπεθ! Μη το κάνεις!" - Αλλά δεν μπορείς να πεις και τίποτα.
- Πρέπει να τους αφήσεις να το αντιμετωπίσουν. - Δεν βοηθάει η υπερπροστασία.
Φυσικά, έρχονται και οι έπαινοι.
Πρώτα ο Θεός, πάει Μάντσεστερ.
- Φανταστικά. Τί θα σπουδάσει εκεί; - Κοινωνιολογία.
- Υπέροχα. - Ελπίζω να κάνει ένα χρόνο διάλειμμα, να ταξιδέψει.
Είναι σημαντικό, να δει τον κόσμο.
- Μάλλον, γιατί εγώ δεν είχα την ευκαιρία. - Ούτε εγώ.
- Το έκανες μετά όμως. - Ναι, ε;
- Πού πήγες; - Παντού.
Διδάσκαμε σε ένα σχολείο στην Ταϊλάνδη έξι μήνες, εγώ κι η Ζωή.
Αρχίσαμε από Αυστραλία. Η Ζωή έχει συγγενείς στη Μελβούρνη και το Σύδνεϋ.
Μπαλί, Ιάβα, Μαλαισία, Βιετνάμ, πανέμορφα. Και μετά Ταϊλάνδη.
Φανταστικά.
Καταπληκτικά. Απίστευτα παιδιά. Αγαπούν τα γράμματα, 60 σε μια τάξη.
- 60; - Ναι.
Φανταστικό. Μεγάλη πρόκληση.
- Και γι'αυτά. - Ειδικά γι'αυτά.
Ναι.
- Θες άλλο ένα; - Θα το ήθελα αλλά οδηγώ.
Ναι, φυσικά. Πρέπει να είμαστε φρόνιμες. Έχουμε δουλειά αύριο.
Πόπυ, αυτό είναι το τρίτο σου μάθημα.
- Καλούτσικα τα πάω, ε; - Όχι, δεν τα πας καλά.
Έχεις τουπέ και αποσπάται η προσοχή σου εύκολα.
Αποσπάται από σκίουρους, σκυλιά, παιδιά στο πάρκο,
γριές με πατερίτσες και ημίγυμνους άντρες στον κήπο τους.
- Ε καλά, ήταν γεροδεμένος όμως, ε; - Όχι, δεν ήταν. Είχε μπάκα.
- Δεν ήξερα ότι το τσέκαρες. - Τα μάτια σου προσηλωμένα στο δρόμο.
Αυτό το αυτοκίνητο είναι φονικό όπλο. Πρόσεξε, αλλιώς θα σκοτώσεις κανέναν.
Παράμεινε στην αριστερή πλευρά του δρόμου.
Έλα τώρα, Σκοτ. Πόσο συχνά βλέπεις ένα σκίουρο να στέλνει μήνυμα έτσι;
- Στρίψε αριστερά. Καθρέφτης, φλας, Ενραχά. - Μικρούλι μηνυματάκι.
Ενραχά!
Δεν το πιστεύω πως είσαι δασκάλα, υπεύθυνη για 40 παιδιά.
Ομολογώ ότι εξεπλάγην. 30 παιδιά.
30. Δεν έχεις κανένα σεβασμό στην πειθαρχία.
Είσαι αλαζονική, είσαι σπαστική και χαίρεσαι το χάος.
- Ξέφυγα από το κύκλωμα, ε; - Όχι, εσύ είσαι το κύκλωμα.
Πίστεψε με Πόπυ, εσύ είσαι το κύκλωμα.
Θα στρίψουμε στο επόμενο αριστερά. Καθρέφτης, φλας, στρίβεις.
- Ενραχά. Ακολούθα τον Πόπυ. - Δεν μ'αρέσει αυτή η γωνία.
Απομακρύνσου από τη στροφή. Απομακρύνσου από τη στροφή.
Θυμάσαι την πυραμίδα; Θυμάσαι το σχήμα της;
- Ενραχά. - Όχι.
ο Ενραχά είναι το μάτι στην κορυφή της πυραμίδας.
Εγώ σου λέω για την βάση της.
Αυτοί που βρίσκονται στη βάση της πυραμίδας έχουν παντελή άγνοια
τι επιτυγχάνουν αυτοί που βρίσκονται στην κορυφή. Ενραχά.
Εσύ πού βρίσκεσαι στην πυραμίδα;
- Έξω από την πυραμίδα και κοιτάζω μέσα. - Φυσικά.
Εσύ πού είσαι; Αυτό είναι το θέμα. Πού είσαι εσύ και τα παιδιά;
- πού είμαστε όλοι; - Στο επόμενο στρίψε αριστερά. Ενραχά.
- Σου άρεσε το σχολείο Σκοτ; - Πολύ φοβάμαι ότι δεν συμφωνούσε μαζί μου.
Α, τι κρίμα.
Άσε με να σου πω κάτι για το εκπαιδευτικό σύστημα.
- Για συνέχισε. - Παράγει φυλακισμένους με αριστερό εγκέφαλο.
- Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; - Ξέρω.
Θα σου πω εγώ. Ο εγκέφαλος μας έχει δυο ημισφαίρια.
Το αρίστερο και το δεξί ημισφαίριο. Το αριστερό ημισφαίριο... Προχώρα, προχώρα.
Το αριστερό ημισφαίριο περιέχει πληροφορίες, δεδομένα. Είναι νεκρό.
Το δεξί ημισφαίριο είναι ατομικότητα. Εκεί βρίσκεται η ψυχή.
Και το εκπαιδευτικό σύστημα λειτουργεί έτσι: "Θα σου δώσω μια αντίληψη του κόσμου.
Κι αν επαναλάβεις τη δική μου αντίληψη για τον κόσμο, αν την επιβεβαιώσεις αυτή την αντίληψη,
θα περάσεις τις εξετάσεις και θα πας ψηλότερα και ψηλότερα και ψηλότερα
και θα γίνεις αστυνομικός, δικαστικός,
δικηγόρος, διευθυντής, πολιτικός, και θα είσαι ευτυχισμένος και πετυχημένος.
Αλλά αν σκεφτείς για λογαριασμό σου,
αν σκεφτείς εκτός πλαισίου, τότε θα γίνεις δυστυχισμένος και αποτυχημένος."
Έτσι λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα. Στρίψε αριστερά. Ενραχά. Φλας. Ενραχά.
Σε καταπίεζαν τα άλλα παιδιά στο σχολείο, Σκοτ;
Θα στρίψουμε στο επόμενο αριστερά. Ενραχά.
Τα παιδιά μπορούν να γίνουν πολύ σκληρά, έτσι δεν είναι;
Νικ!
Νικ, τί τρέχει; Ε;
Είσαι καλά Τσάρλυ;
Ναι, το είδα αυτό. Τί τρέχει;
Ελάτε, ελάτε!
Μη χοροπηδάτε.
Συνεχίστε το χτύπημα.
Κοιτάμε μπροστά.
Κοιτάμε μπροστά μας.
Δεν είναι σάλσα. Ίσιο το κορμί.
Ελάτε, σκοτώστε το.
Ένα, δύο, τρία. Ένα, δύο, τρία.
Μπροστά, όχι εμένα. Ένα, δύο, τρία. Συνεχίζουμε να χτυπάμε.
Ένα, δύο, τρία. Ένα, δύο, τρία. Ένα, δύο, τρία. Ένα, δύο, τρία.
Μπράβο σε όλους.
Πρέπει να σας πω ότι είμαι ελαφρώς ικανοποιημένη.
Πολύ καλύτερα από την προηγούμενη εβδομάδα. Αν και δεν ήταν τίποτα δύσκολο.
Και ακόμη μπορεί να βελτιωθεί.
Αλλά... μας κάνει.
Για την ώρα.
Ήσυχα. Συνεχίζουμε.
Τί γράφεις; Τα πάντα για σένα;
Θαυμα΄σια, Σαβάνα.
Καλό κορίτσι. Παντρεμένη με πρίγκηπα, ε;
Ορίστε. Συνέχισε την εργασία σου, είναι καλή...
Ναι, συνέχισε. Κάνε μια ζωγραφιά τώρα.
Περίμενε. Τί τρέχει; Σταματάς σε παρακαλώ;
Τί συμβαίνει; Χτυπάς τον Αγιοτούντε;
Είσαι καλά; Σε χτύπησε δυνατά;
Σε χτ'υπησε; Έλα εδώ. Δεν πονάμε τους φίλους μας.
Έλα και κάθισε εδώ. Συνέχισε την εργασία σου.
Χτυπούσες τον Αγιοτούντε χωρίς λόγο. Αυτό δεν είναι ωραίο.
Δεν το κάνουμε αυτό στους φίλους μας.
- Δεν μπορώ να το κάνω. - Μπορείς, συνέχισε.
- Κυρία, έκανα ένα ψάρι. - Ωραία Τσέλσυ.
Τί συμβαίνει εδώ;
Μπορείς να μου μιλήσεις.
Οτιδήποτε θες να πεις.
Είμαι εδώ για να βοηθήσω.
Γιατί είμαστε φίλοι, δεν είμαστε;
- Ναι. - Σωστά.
Αυτό κάνουν οι φίλοι...
...έτσι δεν είναι;
- Ναι. - Ναι.
Τί σε θυμώνει τόσο;
Θέλω να βοηθήσω να το ξεκαθαρίσουμε.
Ελάτε, σβέλτα.
- Γεια σου Τζένη. - Γεια σου Πόπυ.
- Πόπυ. - Έχεις ένα λεπτό;
- Τί τρέχει; - Μάλλον έχω πρόβλημα.
- Έλα μέσα. Κάθισε. - Να'σαι καλά.
Πρόκειται για τον Νικ...
Καταλαβαίνεις τι εννοώ, ε;
Καταλαβαίνεις;
- Καταλαβαίνεις; - Καταλαβαίνω.
Ει.. ει... ειν.. ειναι.. ει.. ειν...
Είναι, ε;
Ξέρεις; Ξέρεις, είναι...
Ξέρεις, α.. α.. αυτ... αυτοί.. είναι.. αυτ...
Είναι, ε;
Δεν είναι, δεν είναι, δεν είναι, δεν είναι!
Δεν είναι, ξέρεις.
Α!
Είσαι αρκετά ζεστά;
# Ξέρω, είπα πως θα φύγω
- Ωραίο αυτό. - Α.. α.. αυτ... αυτός.. αυτός...είναι...
- Είναι, ε; - Ξέρεις, αυτός είναι...
Α και τώρα είναι... Α, αυτός τώρα...
Αχ, όχι.
Αυτός είναι, είναι, είναι...
- Τί είναι; - Είναι μαλάκας.
Α! Ξέρω μερικούς.
Να τα μας.
Αυτό είναι. Ναι.
- Ξέρεις τι εννοώ, ξέρεις; - Ναι, ναι.
Αυτή είναι, είναι, είναι...
ξέρεις, αυτή είναι...
Ξέρεις. Αυτή είναι, είναι, είναι... Αυτή ήταν, ήταν...
Αυτή ήταν, ήταν, ήταν...
- Αυτή ήταν τόσο... - Ήταν, ε;
Αυτή ποτέ δεν θα, ξέρεις. Ποτέ δεν θα... Ποτέ, ξέρεις.
Αυτή ποτέ δεν θα.. κι εγώ... εγώ δεν είμαι, ξέρεις.
Δεν είμαι, ξέρεις. Είμαι.. είμαι...I'm, I'm... Αυτή, ξέρεις.... αυτή....
Αυτή, ξέρεις. Αυτή...
Ξέρεις αυτοί είναι, είναι, είναι, είναι...
Ξέρεις τι εννοώ;
Ναι.
Ξέρω.
Πώς σε λένε;
Ε!
- Έλα. - Πού πας;
- Ταξί! - Για μένα είναι.
Έλα επιτέλους.
Ψηλά το κεφάλι.
Μόλις σε γνώρισα. Η μαμά μου μου έλεγε να μην πηγαίνω με ξένους.
- Πού πας; - Κόβουμε δρόμο για το σπίτι.
.
- Έφυγε; - Ναι, τι;
- Έφυγε αυτός; - Χαλάρωσε.
- Τι; - Έφυγε αυτός;
Τι λες;
- Έφυγε; - Ποιος έφυγε;
- Ο τύπος με το λαστιχένιο βυζί. - Παρακαλώ;
- Ο τύπος με το λαστιχένιο βυζί. - Ω! Ο τύπος με το λαστιχένιο βυζί.
- Σσσσς. - Γιατί δεν το έλεγες;
- Έφυγε; - Ναι, ναι. Όχι, έφυγε, έφυγε.
- Δόξα τω Θεώ. - Τον βλέπω. Τρέχει.
Τρίβει τα βυζιά του. Έφυγε.
Έφυγε. Ξέχνα τον.
Με την ησυχία σου.
Βρήκαμε το μπάνιο.
Τίναξε το καλά.
Τι κάνω;
Τελειώσαμε;
Όλα καλά;
Έφαγες δείπνο;
Όχι.
- Όρίστε, πάρε αυτά. - Όχι.
- Για να φας κάτι. - Όχι, ευχαριστώ.
- Πού θα κοιμηθείς απόψε; - Σε κρεβάτι.
Φυσικά, τι χαζή!
Τι;
Ξέρεις;
Ναι.
Ο επόμενος παρακαλώ!
- Κοιμάσαι; - Ναι.
Λοιπόν, τι έκανες;
- Διάφορα. - Σαχλαμάρες.
Βλακείες.
- Πού ήσουν; - Απο'δω κι από'κει.
- Σοβαρά. - Σοβαρά.
Πήγα μια βόλτα.
Έλεγα μήπως πηγαίναμε για κανένα ποτό.
Α, ναι. Συγγνώμη.
- Σου άφησα μήνυμα. - Μου ψόφησε η μπαταρία.
- Λοιπόν, πως ήταν η μέρα σου; - Πως ήταν η δική σου;
Φανταστικά, η γη γυρίζει.
- Έχω ένα βίαιο μαθητή στο κοπάδι μου. - Τι κάνει;
- Είναι βίαιος. - Τι, σε χτυπάει;
- Χτυπάει άλλα παιδιά. - Και τι κάνεις γι'αυτό;
Μίλησα στη Χέδερ.
Το καημένο το καθαρματάκι.
Είναι αξιολάτρευτα, ε;
Ναι, αλλιώς θα τα σκότωνες.
Που πηγες απόψε;
Το αιώνιο ερώτημα. Που πήγαμε; Πού πηγαίνουμε;
Ποιο το νόημα της ζωής;
Πήγα στο φεγγάρι και ξαναγύρισα.
- Ουάου, περπατάς γρήγορα. - Έχω καλά πόδια.
Ναι, έχεις υπέροχα πόδια. Όχι ότι είσαι ο τύπος μου.
- Αυτά είναι τέλεια πόδια! - Παράτα με. Να δω το χέρι σου.
Βλέπω μια μεγάλη γραμμή.
Είναι η γραμμή της μαλακίας σου, και βλέπω και μια ψηλή, σκουρόχρωμη... κουράδα.
- Δίπλα είναι ένας τύπος. - Ένας τύπος;
- Ναι. - Να δω.
Α, ναι. Να'τος. Δεν είναι κούκλος;
- Δεν είναι ο τύπος μου. - Όχι.
Που πήγαν όλοι οι καλοί άντρες, ε;
Δεν κρύβονται εδώ μέσα παντως.
Βγείτε έξω, μην κρύβεστε. Είμαστε έτοιμες και περιμένουμε.
Δεν έχουν τα αρχίδια.
- Εντάξει, Νικ; - Ναι.
- Τι κάνεις εκεί; - Διαβάζω.
- Τι διαβάζεις; - Το "Μπλιαχ!"
- "Μπλιαχ!" Καλό, ε; - Α, είναι κλασσικό.
- Νικ, αυτός είναι ο Τιμ. - Γεια σου Νικ.
Γεια.
Λοιπόν Νικ, όταν σε ρώτησα τις προάλλες,
αν ήξερες τι είναι ο κοινωνικός λειτουργός,
θυμάσαι τι μου είπες;
Ο κοινωνικός λειτουργός μας βοηθάει σε... δύσκολα πράγματα.
Ο κοινωνικός λειτουργός μας βοηθάει σε δύσκολα πράγματα, ναι.
- Αυτό είναι αλήθεια. - Ναι, πολύ ωραία.
Σωστά. Και σκεφτόμουν,
πως θα βοηθούσα τον Τιμ να σε γνωρίσει καλύτερα;
Σκεφτόμουν, επειδή έμαθες πολλά αυτή τη χρονιά...
Θα το έλεγα αυτό, ναι. - Έμαθε, ναι;
Και σκεφτόμουν, θα σε πείραζε να δείξεις στον Τιμ τις εργασίες σου;
- Όχι. - Καλή ιδέα.
Θα ήθελα πολύ να δω.
Αυτό ήταν "Όχι, δεν θες" η' "Όχι, δεν σε πειράζει";
- Όχι, δεν με πειράζει. - Δεν σκέφτηκα το αντίθετο.
Αυτό είναι καλό. Τι θα δούμε;
- Έλα και κάθισε εδώ. Ρίξε μια ματιά. - Ευχαριστώ.
- Να δείξουμε τα μαθηματικά σου. - Είσαι καλός στα μαθηματικά Νικ;
- Είσαι καλά γλυκέ μου; Κουράστηκες; - Για να δούμε αυτό. Ορίστε.
- Τι είναι αυτό; - Κοίτα.
- Αυτά είναι του περασμένου εξάμηνου. - Σωστά, σωστά, σωστά, σωστά.
Είναι καλός με τους αριθμούς. - Πολύ καλός.
- Ναι, φατσούλες. - Θα σας δω μετά, εντάξει;
- Τα λέμε. - Ευχαριστούμε Κα. Στόκμαν. Τα λέμε σύντομα.
- Φατσούλα, μεγάλη φατσούλα εδώ. - Φατσούλες και σωστά παντού.
- Πολύ ωραία. - Αυτά ήταν το περασμένο εξάμηνο.
Αλήθεια; Καθοόλυ άσχημα.
Είναι το ίδιο καλά κι αυτό το εξάμηνο;
Εχμ... ναι, έτσι κι έτσι. Σωστά;
- Α, ναι. - Όχι και τόσο καλά.
- Θα το ξεπεράσουμε όμως. - Φυσικά.
Ξέρεις ότι δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς, έτσι Νικ;
- Ναι. - Ναι.
Κανείς δεν θα μπορούσε να σου θυμώσει. Όχι για πολύ τουλάχιστον.
Εσύ όμως ήσουν λίγο θυμωμένος;
Ναι.
- Τί σε θύμωσε; - Δεν ξέρω.
Δεν ξέρεις;
Πως είναι τα πράγματα στο σπίτι;
Καλά.
- Με σένα και τη μαμά σου; - Ναι.
Ναι.
- Μένεις με τη μαμά σου, ε; - Ναι.
- Έρχεται κανείς άλλος στο σπίτι; - Όχι.
Όχι; Και οι φίλοι της μαμάς;
Έχει φίλο;
Ναι, έχει.
Έχει; Πως τον λένε;
Τζέισον.
Είναι καλός ο Τζέισον;
Όχι.
Σε εκνευρίζει Νικ;
Ναι.
Αυτό δεν είναι καλό, ε;
Έχετε χαρτιά Δις Κρος;
Ναι, σίγουρα κάτι θα βρούμε.
- Ζωγραφίζεις καλά Νικ; - Ναι.
Ωραία.
- Ορίστε. - Για να βρούμε και μολύβι τώρα.
Ορίστε.
Πάρε αυτό Νικ και θα ήθελα να μου ζωγραφίσεις ένα σπίτι.
Μπορείς να το κάνεις;
- Ναι. - Ναι.
Το φαντάστηκα.
Αυτή είναι η μαμά σου στο δωμάτιο της.
- Και ποιος άλλος είναι εκεί; - Ο Τζέισον.
Είναι εκεί ο Τζέισον; Πού είναι;
- Στο σαλόνι. - Στο σαλόνι.
- Είστε όλοι σε διαφορετικά δωμάτια, ε; - Μμ-χμμ...
Γιατί είσαι σε διαφορετικό δωμάτιο από τον Τζέισον;
- Επειδή δεν είναι καλός μαζί μου. - Δεν είναι καλός. Τί σου κάνει;
Με χτυπάει.
- Σε χτυπάει. - Ναι.
Αυτό, ξέρεις, δεν είναι σωστό Νικ.
- Χάρηκα που σε γνώρισα. - Ναι. Κι εγώ.
Ευχαριστώ. Νομίζω ότι θα είναι καλά.
- Φυσικά. - Ναι.
- Έχει καλή δασκάλα. - Έχει, ε; Πού είναι; Δεν τη βλέπω.
- Τη βλέπω εγώ. - Αχ, σ'ευχαριστώ πολύ.
- Δεν θα με πείραζε να την ξαναδώ. - Ούτε αυτήν θα την πείραζε να σε ξαναδεί.
Αλήθεια; Καλό αυτό.
- Δώσε μας το τηλέφωνο σου. - Να το γράψω.
Είναι κι αυτό μια αρχή.
Ορίστε.
- Ευχαριστώ πολύ. - Παρακαλώ.
- Γεια. - Τα λέμε.
Είσαι καλά; Είχες καλή εβδομάδα;
- Ναι. - Ω, τι ευτύχημα!
Μυρίζει εδώ μέσα.
Δεν ήξερα ότι είχες σκύλο.
Όχι, δεν ήταν σκύλος. Είχα μάθημα πριν.
- Λίγο βρωμύλος, ε; - Θα το έλεγα.
- Έχεις σκύλο; - Όχι, μένω σε διαμέρισμα.
Θα ήταν άσπλαχνο. Θα ήθελα ένα σκύλο. Είχες ποτέ σκύλο;
- Οι γονείς σου είχαν σκύλο; - Ο πατέρας μου έχει πεθάνει.
Λυπάμαι που το ακούω.
- Πως τα πας με τη μαμά σου; - Δεν τα πάω.
Μένεις με τους γονείς σου;
Όχι.
Πόσο χρονών νομίζεις ότι είμαι, 12;
- 22, 23; - Ω, σε συμπάθησα.
Μπορείς να μείνεις.
Είμαι 30.
Γεροντοκόρη πλέον.
Μόνη σου μένεις;
Όχι, έχω συγκάτοικο.
Σχεδόν 10 χρόνια. Καλά τα πάμε, να'ναι καλά.
- Είναι πολύς καιρός. - Είναι απίθανη. Την αγαπάω.
Τί εννοείς την αγαπάς;
Εννοώ, την αγαπάω. Και με αγαπάει. Αγαπιόμαστε.
Τι, δηλαδή είστε...
Τι;
Ναι. Είμαστε.
- Έχεις πρόβλημα μ'αυτό Σκοτ; - Όχι, δεν με αφορά.
Δεν νομίζω ότι σε αφορά.
- Έλεγξε τους καθέφτες σου. Ενραχά. - Ναι, ελέγχω, ελέγχω.
Βγάλε φλας και χτύπα πόρτα να ειδοποιήσεις πως θες να μπεις.
Χτύπα την πόρτα. Εντάξει. Πάτα συμπλέκτη και βάλε πρώτη.
Εντάξει, άφησε με προσοχή τον συμπλέκτη και ξεκίνα. Σταμάτα!
- Τι; - Βάλε νεκρά.
Βάλε νεκρά και τράβα χειρόφρενο.
Πάρε τα χέρια από το τιμόνι, το πόδι από το πετάλι και σβήσε τη μηχανή.
- Μα δεν ξεκίνησα. - Εγώ όμως σταμάτησα.
- Πες μου γιατί σταμάτησα. - Έχεις πονοκέφαλο;
Όχι. Ναι! Έχω πονοκέφαλο κι εσύ θα μου πεις γιατί έχω.
Εχμ... δεν ξέρω. Περίοδος; Βοήθα με.
Τότε σκέψου. Από την κορυφή ως τα νύχια.
- οι μπότες Πόπυ. Οι μπότες. - Άντε πάλι.
Κάθε εβδομάδα στο λέω, "Σε παρακαλώ φόρα κατάλληλα παπούτσια."
Και κάθε εβδομάδα επιμένεις να φοράς αυτές τις ηλίθιες μπότες.
- Ναι, συγγνώμη γι'αυτό. - Ξέρεις τι είναι αυτό;
- Είναι ματαιοδοξία υπεράνω ασφαλείας. - Α, καλά.
"Λυπάμαι κυρία Τζόουνς, λυπάμαι. Η Πόπυ σκότωσε το παιδί σας,
αλλά μην ανησυχείτε, ήταν πολύ γαμάτη με τις σέξυ, προκλητικές της μπότες."
- Ξαγρυπνάς με τη σκέψη μου; - Όχι.
Είσαι σίγουρος γι'αυτό;
Θα συνεχίσουμε το μάθημα μας;
Θα κάνεις κάτι με τις μπότες;
Μπα, δεν νομίζω. Μια χαρά είναι. Μου είναι άνετες.
Πολλές οδηγούν με ψηλοτάκουνα.
Πολύ καλά, το κρίμα στο λαιμό σου.
Ναι, εντάξει.
Μείνε στην αριστερή πλευρά. Ενραχά. Ενραχά.
Όταν φτάνουμε στη γωνία, τι κάνουμε;
- Περιμένουμε τα χειρότερα; - Μένουμε στα αριστερά.
Περιμένουμε τον σουπερ-ήρωα;
- Περιμένουμε τα χειρότερα. - Περιμένουμε τα χειρότερα.
- Περισσότερο γκάζι, περισσότερο γκάζι. - Περιμένουμε τα χειρότερα.
- Περισσότερο γκάζι.
- Ένας σούπερ-ήρωας, καλυφθείτε! - Πόπυ, πιάσε το τιμόνι
και τα μάτια στον δρόμο!
- Υπήρχε ένας σούπερ-ήρωας, Σκοτ. - Δεν υπήρχε κανένας σούπερ-ήρωας.
- Αυτό που έκανες ήταν βλακεία, Πόπυ. - Υπήρχε ένας μικρός...
- Πάτα γκάζι. Πάτα γκάζι. - Συγγνώμη, συγγνώμη.
- Πατάω γκάζι. - Να φύγουμε από τη στροφή, πάτα γκάζι.
Ωραία.
- Πόπυ. - Ναι;
Δεν θα σε αφήσω να θέσεις σε κίνδυνο και τους δυο μας,
απλά για να πεις το χαζό αστειάκι σου.
Αν θες να κάνεις αστεία, αν αυτό θες να κάνεις,
τότε μετά χαράς να κάτσω εδώ και να μου κάνεις τον καραγκιόζη
για 28.50 ευρώ την ώρα, λεφτά σου είναι.
- Είμαι ενήλικος. Θα το αντέξω. - Το αντέχεις;
Αλλά δεν θα σου επιτρέψω να θέσεις σε κίνδυνο τον εαυτό σου, εμένα,
και όσους κυκλοφορούν στον δρόμο απλά για να διασκεδάσεις.
Δεν έκανα τον καραγκιόζη, Σκοτ.
- Συγγνώμη. - Μην με αγγίζεις! Μην με αγγίζεις!
Λοιπόν, αυτό ήταν. Βγες έξω!
- Τι έγινε τώρα; - Κάτσε στη θέση του συνοδηγού.
- Γιατί; - Το μάθημα τέλειωσε. Σε πάω σπίτι.
Αυτό ήταν όλο λοιπόν;
Καλά λοιπόν.
Πάρε το γραφείο και όταν σε ρωτήσουν, πες τους ότι δεν μπορώ να σε διδάξω.
Γαμημένη!
Ηρέμησε Σκοτ. Όλα είναι εντάξει.
Άντε ντε. Πάμε. Μου κοστίζει αρκετά λεφτά έστω κι έτσι.
Το μόνο που ζητάω είναι να φερθείς σαν ενήλικος.
Τι; Σαν κι εσένα Σκοτ;
Αυτό μοιάζει με τις μουσικές καρέκλες πια.
- Τώρα τι; - Πήγαινε στου οδηγού σε παρακαλώ.
Ποτέ δεν εγκατέλειψα μαθητή.
Πέρασε η κρίση; Αποφάσισε λοιπόν.
Θες να πας μια βόλτα με τα πόδια, να πάρεις λίγο αέρα;
Όχι; Καλά τότε.
Έλεγξε τους καθρέφτες σου.
Τι έγινε εκείνος ο τύπος που παράτησες την προηγούμενη εβδομάδα;
Πέρασε τις εξετάσεις σήμερα το πρωί.
- Αυτό είναι καλό. - Δεν του άξιζε.
Ήταν αγενέστατος. Ούτε ευχαριστώ δεν είπε.
Δεν τους καταλαβαίνω μερικούς. Δεν κάνει τίποτα.
- Είναι τα μικρά πραγματάκια. - Σωστά.
Ενραχά.
Μείνε αριστερά.
Μπορείς να κάνεις αστειάκια όσο οδηγείς, αλλά θα τρακάρεις και θα πεθάνεις γελώντας.
Αν είναι να πας, υποθέτω πως αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος.
- Φοβάσαι τον θάνατο; - Όχι, δεν τον φοβάμαι.
Φοβάμαι να πεθάνω. Γι'αυτό ξύπνησα.
- Πότε ξύπνησες; - Πριν από πολύ καιρό.
- Ποιος έβαλε ξυπνητήρι; - Εγώ.
- Άνοιξα τα μάτια μου και είδα. - Και τι είδες;
Μπορείς να γελάς όσο καίγεται η Ρώμη, αλλά πίστεψε με Πόπυ, καίγεται.
Κι αν δεν ξυπνήσεις, θα καείς σαν κάρβουνο.
Θέλω να πω, κοίτα γύρω σου. Τι βλέπεις; Βλέπεις ευτυχία;
Βλέπεις μια πολιτική που φέρνει ευτυχία στον κόσμο; Όχι, όχι.
Βλέπεις άγνοια και φόβο.
Βλέπεις... Βλέπεις την αρρώστια της πολυπολιτισμικότητας
και τι είναι πολυπολιτισμικότητα;
Πολυπολιτισμικότητα είναι α-πολιτισμικότητα.
Και γιατί θέλουν απολιτισμικότητα;
Διότι θέλουν να μειώσουν τη μαζική βούληση.
Το Αμερικανικό Όνειρο ποτέ δεν υπήρξε.
Ο Αμερικανικός Εφιάλτης είναι ήδη εδώ.
Κοίτα το μνημείο του Ουάσινγκτον.
Είναι 555 πόδια πάνω από το έδαφος και 111 πόδια κάτω από το έδαφος.
555 + 111 = 666.
666, Πόπυ. 666.
Μείνε αριστερά του δρόμου.
Είσαι μοναχοπαίδι Σκοτ;
Ενραχά. Κοίτα τους καθρέφτες σου.
Πρόσεχε την ταχύτητα σου.
Ίδια ώρα την άλλη εβδομάδα;
- Φυσικά. - Φυσικά.
Παράμεινε χαρούμενος.
- Άντε ρε Σούζυ. - Μην ανησυχείς. Θα έρθει.
Τί ώρα μας περιμένει η Έλεν;
- Μας περίμενε κατά τις 4. - Θα τα πάρει.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι'αυτό. Είναι οικογενειακό.
Πώς πήγε το μάθημα;
Δεν ξέρω. Σκοτεινό.
- Πώς το εννοείς το σκοτεινό; - Μαύρο σαν τη νύχτα.
Δεν σε χούφτωσε πάντως, ε;
Θα ήθελα να τον δω να προσπαθεί.
Να σου έπιασε το γόνατο αντί για τον λεβιέ, ο πορνόγερος.
Όχι.
Είσαι καλά Πόπυ;
Ναι. Μάλλον απλώς ανησυχώ για την Έλεν.
Αλήθεια; Δηλαδή;
- Έπρεπε να πάω να την δω πριν αιώνες. - Ναι, οικογένειες κι έτσι;
Να η Σούζυ.
Να'μαστε.
- Γεια! - Είστε καλά;
Για δες! Προσέξτε το δέντρο.
- Αφού σηκώνομαι καλά είναι. - Όλα καλά Πόπυ;
- Όλα καλά Τζέιμυ; - Σούζυ, πρόσεχε το καινούριο αμάξι της αδερφής σου.
- Είσαι καλά Τζέιμυ; - Εντάξει;
- Ναι. - Καιρό έχουμε να ιδωθούμε.
- Ναι, πράγματι. - Όλα καλα΄Σούζυ;
- Καλά; - Όλα εντάξει.
Α, αυτά για σένα.
- Σου έφερα μια μικρή σαμπάνια. - Σ'ευχαριστώ πολύ. Είναι υπέροχο.
- Σας πάω αυτά επάνω. - Ωραία, ευχαριστώ πολύ Τζέιμυ.
- Δεν είναι υπέροχο; - Μάλλον θα κάνουμε μπάρμπεκιου.
Τι σου έδωσε την ιδέα Σουζ;
- Έτσι, τρέχα Τζέιμυ. - Ναι.
Καλύτερα να τα αφήσω κάτω, ε; Καλή ιδέα. Διασκεδάζετε;
- Ναι. - Βγάλε τα παπούτσια σου Σούζυ.
- Καλά! - Κι εσύ, Πόπυ.
Θα σου κάνω τη μεγάλη ξενάγηση. Αυτή είναι η κάτω τουαλέτα.
- Έλα! Νόμιζα ότι ήταν το κελάρι με τα κρασιά. - Μακάρι.
Από'δω, αυτό είναι το σαλόνι.
Το ρίξαμε στο μπλε και ασημί εδώ μέσα.
Αλήθεια; Πολύ ωραίο, ε Σούζυ;
- Εδώ είναι η τραπεζαρία. - Υπέροχα.
Υπάρχει κι άλλη καρέκλα εδώ, αλλά τη βγάλαμε έξω για αργότερα.
- Για τις αλεπούδες; - Ναι!
- Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε. - Ναι, ασυναρμολόγητο.
Σοβαρά;
Είναι πανέμορφο, Έλεν. Τα καταφέρνεις με το πράσινο.
- Μπορώ να καπνίσω Έλεν; - Υποθέτω πως ναι.
Μπορείς να πετάς τη στάχτη στο τασάκι σε παρακαλώ;
Θα προσπαθήσω να μην τα κάνω απ'έξω.
- Είσαι εκπαιδευμένη. - Ελάτε να δείτε τα τριαντάφυλλα μου!
- Υπέροχα. - Αυτά τα φύτεψα αυτά πέρσι τέτοια εποχή.
- Έλα! - Τα πήγαν πολύ καλά.
Θέλω να γίνουν ένας μεγάλος θάμνος.
- Μυρίζουν υπέροχα. - Είδες;.
Η λεβάντα μου. Την έβαλα δίπλα στην κοπριά.
- Το καλύτερο μέρος γι'αυτή. - Αυτό εδώ θέλει λίγη αναζωογόνηση.
Μπορεί να πάει στη χωματερή.
Γεια σου, χαμογέλα. Μπορεί να μη γίνει ποτέ.
Οι ανεμώνες τα πάνε μια χαρά. Πανέμορφα λουλούδια.
- Τις πήρε ο άνεμος. - Θα φυτέψω κι άλλες του χρόνου.
- Αυτό είναι σκατά. - Ευχαριστώ, Σούζυ.
- Ευκάλυπτος. - Α, Ζωή.
Τσιχλόδεντρο!
- Φέρνει αναμνήσεις, ε; - Ναι, η μυρωδιά.
Γεια χαρά ομορφούλα, τι λέει;
- Άσπρο πάτο. - Γεια μας, Τζέιμυ. Να σε βοηθήσω.
- Γεια μας! - Γεια μας!.
Μίλησες με τη μαμά;
Ναι, της μίλησα την περασμένη Κυριακή. Καλά είναι.
- Υπέροχα. Έρχεται; - Ναι.
Με τι μας έρχεται; Με σύφιλη;
- Πότε της μίλησες τελευταία Σούζυ; - Ασ'το καλύτερα.
- Θα έπρεπε να την πάρεις. - Της μίλησα.
- Είναι πολύ ενθουσιασμένοι. - Φυσικά και είναι.
Θα έρθουν όταν γεννηθεί το μωρό.
- Τα πας καλά με τα συμπεθέρια Τζέιμυ; - Ναι μωρέ, εντάξει.
- Και με τον μπαμπά; - Τα λέμε καμιά φορά.
- Αλήθεια; - Καλύτερα από μας πάντως.
Δεν σου φαίνεται παράξενο, η μικρή σου αδερφή να περιμένει μωρό;
- Ναι, είναι λίγο περίεργο. - Όχι, είναι απόλυτα φυσιολογικό.
- Είμαι θεία. - Ναι, ε;
- Έχω δυο ανήψια. Του αδερφού μου παιδιά. - Είναι υπέροχα
- Ναι, καλά είναι. - Α, κλωτσάει.
Α, ναι! Απίστευτο. Γεια σου ανθρωπάκι. Σου μιλάει η θεία σου.
Είναι και η άλλη θεία σου εδώ, η θεία Σούζυ. Να της πω κάτι;
- Πως θα το βγάλετε; - Ναι, βρήκατε όνομα;
- Δεν θα το αποκαλύψουμε. - Δεν το λέμε σε κανέναν ακόμη.
- Έλα, το μυστικό σου είναι ασφαλές με μας. - Όχι, είναι γρουσουζιά.
Νέιθαν.
Ουπς. Πολύ όμορφο.
- Νέιθαν; - Ναι.
- Είναι ωραίο λονομα Έλεν. - Υπάρχει Νέιθαν στην οικεγένεια;
- Όχι. - Όχι, απλώς μας άρεσε.
Αυτό έχει σημασία.
- Νέιθαν Λάιτφουτ. - Ναι Σούζυ, Νέιθαν Λάιτφουτ.
Αξιοσέβαστος Κος Νέιθαν Λάιτφουτ.
- Βαρετό. - Μην της δίνεις σημασία.
- Δεν της δίνω. - Γεια μας. Στην υγειά σου Νέιθαν!
- Να σου φέρω κι άλλη μπύρα Σούζυ; - Ναι, σ'ευχαριστώ Τζέιμυ.
Το βρήκα. Να παίξουμε λίγο με το PlayStation, Τζέιμυ;
- Ναι. - Ναι.
- Θα το ανοίξω. - Όχι Τζέιμυ.
- Η Ζωή τρελαίνεται, σωστά; - Ναι, δεν το χορταίνω.
- Τι παιχνίδια έχεις; - Sonic The Hedgehog, Splinter Cell.
- Ωραία. - Δεν μπορούμε να αρχίσουμε τώρα.
- Γιατί όχι; - Είναι πολύ αργά.
Τι ώρα είναι;
- Πέντε λεπτά μόνο. - Όχι.
- Έλα, ας παίξουμε. - Τζέιμυ, είπα ξέχνα το.
- Τι ωραία. - Ηρέμησε.
Ε, για όνομα πια!
Της ζωής μου πληγή πια αυτό το PlayStation.
- Έχεις κι εσύ; - Όχι, τα παιδιά στο σχολείο.
Τα κρύβουν κάτω από το θρανίο, ε;
- Πάντα τους τα παίρνω στην τάξη. - Σοβαρά;
- Τι έκπληξη. - Πρέπει να ξετρελαίνονται.
- Ας παίξουμε το πρωί καλύτερα. - Ναι, πριν βγούμε βόλτα.
Είναι απίστευτο ότι θα μεγαλώσει κι άλλο.
- Άλλες 10 εβδομάδες μόνο. - Συναρπαστικό, προσδεθείτε!
Δεν σας κάνει να νιώθετε κι εσείς οι δυο ότι θέλετε να αποκτήσετε παιδί;
- Όχι ιδιαίτερα. Εσύ Ζωή; - Με όλο τον σεβασμό, φοβάμαι πως όχι.
Θέλεις ένα μωρό όμως, δεν θες Πόπυ;
- Όχι ευχαριστώ, μόλις έφαγα σουβλάκια. - Γενικά εννοώ.
Μπορεί. Ποιος ξέρει;
Στα 35 θεωρείσαι υψηλού κινδύνου μαμά.
- Δως μου μια ευκαιρία. Μόλις έγινα 30. - Μένουν μόνο 5 χρόνια.
- Πρέπει να κάνεις σχέδια. - 5ετές πλάνο; Σαν τον Στάλιν;
- Πότε θα προχωρήσεις για δική σου κατοικία; - Πρέπει πρώτα να κάνω το πρώτο βήμα.
- Βάλε υποθήκη και πάρε δάνειο. - Δεν θέλουμε τέτοιες σκοτούρες.
- Πρέπει να επενδύσετε τις οικονομίες σας. - Εγώ τις στούμπωσα κάτω από το στρώμα.
- Συνταξη έχετε; - Πλάκα κάνεις!
- Παίρνετε σύνταξη; - Κι οι δυο παίρνουμε σύνταξη, ναι;
- Α, ναι. - Υπέροχα. Που κρύβετε τα "πι" σας;
- Πρέπει να πάρεις την ζωή σοβαρά Πόπυ. - Πρέπει;
Δεν μπορείς κάθε βράδυ να πίνεις και να πηγαίνεις σε πάρτυ, όσο διασκεδαστικό και να'ναι.
Δεν μεθάω κάθε βράδυ. Μεθάμε;
- Όχι, είναι ενήλικη πια η μεγάλη σου αδερφή. - Δυστυχώς.
- Πρέπει να αναλάβεις ευθύνες Πόπυ. - Καλά, χαλάρωσε.
Χαλαρή είμαι.
Απλώς θέλω να'σαι ευτυχισμένη, αυτό είναι όλο.
Είμαι ευτυχισμένη.
- Δεν νομίζω. - Είμαι.
Αγαπώ τη ζωή μου. Εντάξει, μπορεί να είναι δύσκολη καμιά φορά. Μέσα στο παιχνίδι είναι όμως.
Έχω μια υπέροχη δουλειά, πανέξυπνα παιδιά, όμορφο διαμέρισμα. Έχω αυτήν να κοιτάζω.
Έχω απίθανους φίλους. Αγαπώ την ελευθερία μου. Είμαι τυχερή γυναίκα, το ξέρω αυτό.
- Καλά, μη μας το κοπανάς. - Τί σας κοπανάω;
- Ξέρω τι λες. - Τί;
- Πιστεύεις πως πήρα τον εύκολο δρόμο. - Ε;
Για στάσου Έλεν. Δεν είπε αυτό.
- Αυτό εννοούσε. - Όχι, εσύ είσαι ανασφαλής με τη ζωή σου.
- Φτάνει Σούζ. - Αυτό δεν είναι αλήθεια.
- Γιατί προσπαθείς να ελέγχεις τους πάντες; - Δεν το κάνω.
- Ότι να'ναι. Σε βαρέθηκα. - Ασ'το καλύτερα.
Γιατί μου επιτίθεστε; Δεν είναι δίκαιο.
- Κανείς δεν σου επιτίθεται Έλεν. - Δεν σου επιτίθονται Έλ.
- Κοίτα να δεις. - Είναι αξιολύπητη.
- Σούζυ! - Συγγνώμη.
- Θα της περάσει σε ένα λεπτό. - Ναι.
Ορμόνες.
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Παίζουμε κανένα παιχνίδι Τζέιμυ; - Ναι, ναι.
Μπα, καλύτερα να το αφήσουμε για το πρωί.
Λέω καλύτερα να πάμε όλοι για ύπνο. Είναι αργά.
Καλώς τότε.
Τζέιμυ, πήγαινε πάνω και φέρε τα στρωσίδια για τη Σούζυ.
- Φαίνεσαι κομμάτια Σούζυ. - Πάντα έτσι φαίνεται.
Η φάτσα μου φταίει.
Ευχαριστούμε για το μπάρμεκιου, Έλεν και Τζέιμυ.
- Όποτε θέλετε. - 'Ηταν απίθανα..
Ευχαριστούμε.
Θα πάμε καμιά βόλτα στη θάλασσα αύριο. Ωραία θα είναι.
Όμορφα.
Κούνα τον κώλο σου.
Πρόσεχε Πόπυ. Σε φοβάμαι με αυτά τα παπούτσια.
- Μην ανησυχείς, δεν είναι πολύ ψηλά. - Πόπυ κατέβα από εκεί.
Θα με πάρεις μπίνα;
Σούζυ, μην το κάνεις αυτό. Μη. Σταμάτα.
Έπρεπε να μου το πεις. Δεν θα σκαρφάλωνα πάνω σου.
Καλά είμαι. Εσύ; Πέρασες καλά το σαββατοκύριακο;
Βαριά η χθεσινή νύχτα, ε;
Αυτά θέλω να ακούω. Μπράβο το αγοράκι.
Τι θα έλεγες λοιπόν να βγούμε κάποια στιγμή;
Πως σου φαίνεται Η Παρασκευή; Μπορείς να το στριμώξεις;
Εντάξει τότε. Δεν πίνω.
Αλλά...
Καλά, μπορεί μόνο ένα.
Ναι, κάπως έτσι.
Εντάξει τότε. Τα λέμε τότε, τότες, τότενες.
Καλώς, τα λέμε φιλαράκι. Γεια.
Σκοτ!
Σούζυ, ανέβασε το παράθυρο.
Τί ήταν τώρα αυτό;
Με έψαχνε.
Κομματάκι περίεργο.
Δεν είναι;
- Με ανατριχιάζει, να σου πω την αλήθεια. - Ναι.
Λοιπόν, τι έχουμε για βραδινό;
- Θα παραγγείλουμε. Τι προτείνεις; - Κινέζικο;
Μπα, καλώς. Κοίτα ποια ήρθε. Γουρουνίτσα.
- Πληρώνεις; - Όχι.
- Φυσικά και όχι. - Μη σε νοιάζει, θα το φροντίσουμε.
- Η μανούλα και ο μπαμπάκας. - Εγώ ποιος είμαι;
- Ο μπαμπάς βέβαια. - Δεν μ'αρέσει να είμαι ο μπαμπάς.
- Σου αρέσει. - Παράτα με.
Τι όμορφος ουρανός.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, που είχαμε μείνει;
Τι σε φέρνει εδώ;
- Γνώρισα μια κοπέλα. - Α, πολύ ωραία.
- Ναι. - Και πως είναι;
- Δεν μπορώ να σου πω. - Γιατί όχι;
- Είναι μυστικό. - Είμαι καλή με τα μυστικά.
- Αφορά εμένα κι εκείνη όμως. - Δίκαιο. Δεν σε ανακρίνω.
- Ποια είναι; - Δεν μπορώ.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Είναι δασκάλα.
- Ναι, ε; - Είναι πανέμορφη.
Τη μισώ ήδη.
Μα δεν έχεις υπέροχα μάτια;
- Ευχαριστώ. - Ωραίο χρώμα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Μόνη μου τα διάλεξα.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Από που; - Από την αγορά.
- Με δουλεύεις; - Όχι.
Πέτυχες κελεπούρι τότε.
- Κι εσύ έχεις ωραίο μάτι. - Ναι; Ένα μόνο; Ποιο;
- Αυτό. - Αυτό;
- Μοναδικά υπέροχο, ε; - Ναι, είναι.
Αλλά να μην ταράξουμε το άλλο.
- Μπα, μια χαρά είναι. - Ναι;
- Ναι, το έχουμε κουβεντιάσει. - Καλό αυτό.
Ναι, το ξεπέρασε πια. Έχει άλλα ταλέντα αυτό.
- Σοβαρα; - Ναι.
- Τι είδους; - Πάρα πολλά.
- Κάνει ζογκλερικά. - Προφανώς.
Ναι, παίρνει πρωτοβουλίες. Μπορεί να κλείσει εκούσια.
- Αλήθεια; - Ναι, αμέ.
- Για να δούμε. - Είσαι σίγουρος;
- Ναι. - Είναι πολύ τρομακτικό.
- Συνέχισε. - Είσαι έτοιμος;
Ναι.
Είναι πολύ καλό!
- Προσπαθεί κι αυτό να συμμετέχει. - Μην το αφήσεις.
Όχι. Τέλος πάντων, είναι υπέροχο...
- Κι αυτό είναι υπέροχο. - Μην προσπαθείς να ξεφύγεις.
- Συγγνώμη. - Εντάξει.
- Γεια μας. - Γεια μας.
Πάλι.
Ωραίο είναι αυτό.
Ναι, ωραίο.
Να'μαστε.
Ουάου.
Καλωσόρισες στο φτωχικό μου.
Ευχαριστώ.
- Δεν είσαι λίγο ψηλά; - Ναι.
Και πως είναι εκεί πάνω;
Χμ, καλά είναι.
Καλύτερα έτσι.
- Νομίζω πως ζεσταίνεσαι πολύ. - Ναι, καίγομαι.
Καλά το κατάλαβα.
Συνήθως έχω δίκιο.
- Παρόλο που δεν είναι δουλειά μου. - Όχι, μια χαρά τα πας.
Το ξέρω.
Κρυφά ταλέντα.
Πω, πω!
Αυτό κι αν είναι κελεπούρι!
- Ναι; - Ναι.
Ένα, δυο, τρία.
- Σαν να ζεστάθηκα κι εγώ λιγουλάκι. - Ναι;
Ναι.
- Αυτό θα βοηθήσει. - Μάλλον έχεις δίκιο.
- Τι θα έλεγες αν αυτό... - Α, ναι. Κι αυτό. Συνέχισε λοιπόν.
Εντάξει.
Σαν να μ'αρέσει έτσι.
- Υπέροχα.
- Πως είανι εκεί μέσα; - Δεν είναι άσχημα.
Πάω να φτιάξω τσάι.
Τέλεια.
Θα αργήσω στο μάθημα. Αυτό μας έλειπε.
- Θα σε πετάξω εγώ. - Ναι;
- Ναι.
- Έτσι θα σε έχω περισσότερο. - Ευχαριστώ πολύ.
Τίποτα.
- Πότε θα ξανάρθεις στο σχολείο; - Την άλλη εβδομάδα.
- Θα δω παως πάνε τα πράγματα με τη μάνα του. - Θα τα καταφέρει.
Μια χαρά θα είναι.
Γεια σου.
Γεια.
Είσαι ευτυχισμένος... με τη ζωή σου;
Μεγάλη ερώτηση αυτή.
Ναι, δεν είναι;
- Παίζεις ποδόσφαιρο; - Ναι, 5Χ5 κάθε εβδομάδα.
- Ωραία. Μέσα ή έξω; - Έξω.
- Να'τη. - Στο τσακ.
- Γιατί δεν φοράς κοσμήματα; - Είναι η μέρα τέτοια.
Κάνεις τίποτα απόψε;
Ναι, κλείνει τα 30 ένα φιλαράκι. Θα βρεθούμε όλοι στο μπαρ.
- Θαυμάσια. - Εσείς οι δυο τι θα κάνετε;
- Κινηματογράφος. - Ναι, να δούμε καμιά ταινία.
- Ποπ κορν... - Στο σκοτάδι, χεράκι-χεράκι.
Τίποτα πονηρό.
Αυτά τα λέει επειδή είσαι μπροστά.
Κανονικά βεντουζάρω πάνω της σαν βδέλλα.
- Δεν σε αδικώ. - Είναι πολυ καταφερτζής.
Ναι, δεν είναι;
- Να'τος. - Χάρηκα.
- Χάρηκα Ζωή.
- Ότι να'ναι. - Καλά να περάσετε απόψε.
Άντε, πάμε.
Γεια χαρά Σκοτ. Από'δω ο Τιμ. Θα έρθει μαζί μας σήμερα.
- Πλάκα κάνω. - Γεια.
- Δεν μπορείς να κερδίζεις τους πάντες. - Προφανώς όχι.
- Τα λέμε αργότερα. - Θα σου τηλεφωνήσω.
- Θα πάρεις; - Ναι.
Ωραία.
Τι συνέβη την Κυριακή Σκοτ; Έπρεπε να σταματήσεις για ένα γεια.
Δεν ξέρω τι λες. Την Κυριακή ήμουν στο Στίβενεϊτζ.
Στο ΣτίβενεΙτζ; Παράξενο. Πρέπει να'χεις δίδυμο αδερφό.
Εκεί ήμουν όλη μέρα. Πρόσεχα τη μητέρα μου. Πεθαίνει η θεία μου.
- Λυπάμαι που τοο ακούω. - Δεν πειράζει.
-Δεν σε πιστεύω Σκοτ. - Πρόβλημα σου. Ήμουν εκεί ως τα μεσάνυχτα.
Δεν το νομίζω εξυπνάκια.
Συγκεντρώσου Πόπυ. Συγκεντρώσου. Πρόσεχε τι κάνω.
Τώρα βγάζω φλας. Κρατάω λωρίδα. Σε μια παρακαμπτήριο μένεις στη λωρίδα σου.
Μένεις στη λωρίδα σου, εντάξει;
Παίρνεις ευθύνη για τους άλλους οδηγούς και για σένα και κρατάς λωρίδα. Εντάξει;
Αυτή είναι παρακαμπτήριος. Συγκεντρώσου. Ωραία. Ευχαριστώ.
Τί καν... Παράκληση ήταν αυτό ή απαίτηση;
Μου έκανε τον μάγκα; Μου τη χώθηκε;
-Η' με ρώτησε; - Ρώτησε;
Όχι, δεν ρώτησε. Βλέπεις τι κάνουν οι παρακαμπτήριοι;
Στις παρακαμπτήριους αν κρατήσεις λωρίδα και συνεχίσεις έτσι, θα'σαι μια χαρά.
Ακολουθείς κανόνες και διατηρείς τα πράγματα στη θέση τους όπως πρέπει.
Όλα υπό έλεγχο.
Αλλά αν φερθείς εγωιστικά και βγεις εκτός, τότε στραβώνει η κατάσταση.
Και γίνεται επικίνδυνο. Βλέπεις τι εννοω;
Δεν περιμένω για κανέναν που δεν μπορεί να μείνει στη λωρίδα του.
Δεν περιμένω.
Όπου κοιτάξεις, κοίτα τις κάμερες.
Όπου κοιτάξεις, σε παρακολουθούν.
Σε βλέπουν. Σε παρακολουθούν. Όπου κι αν πας.
Κοίτα αυτό το μέρος, χάλια. Άντε! Τί περιμένεις;
- Εντάξει. - Ο Χριστός κι η μάνα του! Κοίτα, κι άλλη κάμερα...
Κάμερα ελέγχου ταχύτητας. Γιατί τις χρειαζόμαστε;
Είναι δυο τύποι στο τέλος του δρόμου και πουλούν ναρκωτικά
κι εσύ θες κάμερα κυκλοφορίας. Τι την θες την κάμερα κυκλοφορίας;
Μπορείς να περιμένεις.
- Μπορείς να περιμένεις! - Ηρέμησε.
Άντε ρε! Οδήγα!
Δεν οδηγείς καμήλα. Δεν είναι παζάρι εδώ.
Έχουμε κανόνες σε αυτή τη χώρα. Έχουμε ρυθμίσεις. Ακολούθα τους.
Γαμημένοι ηλίθιοι!
Έλεγξε καθρέφτες, κάθισμα, κάθησε άνετα.
- Όχι, δεν νομίζω. - Βάλε ζώνη.
- Δεν πάω πουθενά. - Τί εννοείς;
Δεν είσαι σε θέση να κάνεις μάθημα.
Εγώ είμαι ο εκπαιδευτής. Εσύ είσαι η μαθήτρια.
- Πρέπει να ηρεμήσεις. - Ήρεμος είμαι.
- Δεν μπορείς να οδηγήσεις έτσι. - Δεν μπορείς να σχολιάσεις την οδήγηση μου!
Νομίζω πως μπορώ όταν θέτεις σε κίνδυνο εσένα, εμένα...
- και άλλους ανθρώπους. - Αυτοί φταίνε.
Μαλακίες. ¨ολα είναι μαλακίες. Αυτό ήταν, δεν θέλω.
- Θες να σταματήσει το μάθημα; - Ναι, θέλω.
Δεν θέλω να με διδάξεις πια. Λυπάμαι.
Φανταστικάc. Κάτσε στου συνοδηγού να σε πάω σπίτι.
Όχι, δεν νομίζω. Εγώ θα οδηγήσω.
- Όχι. - Ναι.
Πόπυ, αν δεν έχουμε μάθημα δεν οδηγάς.
Δεν πας πουθενά.
Έχεις δυο επιλογές, είτε σε πάω σπίτι είτε γυρνάς σπίτι με τα πόδια.
Δεν με νοιάζει να περπατήσω, αλλά δεν μπορείς να πάρεις το αμάξι.
- Δεν μπορείς να με σταματήσεις. - Ναι, μπορώ.
- Πόπυ, δώσε μου τα κλειδιά. - Όχι.
- Δως μου τα κλειδιά του αυτοκινήτου μου. - Όχι, δεν νομίζω.
Θα στο ζητήσω άλλη μια φορά. Σε παρακαλώ δώσε μου τα κλειδιά.
- Συγγνώμη, δεν μπορώ. - Δώσε μου τα κλειδιά του γαμωαυτοκινήτου!
- Γαμημένη σκύλα! - Παράτα με!
- Δώσε μου μου... γαμώ... - Παράτα με. Παράτα με!
- Δώσε μου τα γαμημένα... - Παράτα με. Φύγε μακριά μου!
- Δώσε μου τα γαμώκλειδα! - Δεν μπορείς να με αγγίξεις Σκοτ.
- Δως μου τα γαμώκλειδα! - Δεν έχεις δικαίωμα να με αγγίξεις.
- Δώσε μου τα γαμημένα τα κλειδιά! - Εϊσαι εκτός ελέγχου.
- Είσαι εκτός ελέγχου. - Δώσε μου τα...
Θα φωνάξω την αστυνομία. Θες να φωνάξω την αστυνομία;
Θέλεις;
Ωραία. Ας ηρεμήσουμε λοιπόν, ναι;
Διαταράσσουμε την ησυχία εδώ.
Θέλω μόνο να μπω στο αμάξι μου και να φύγω.
- Δεν πρόκειται να γίνει. - Χριστέ μου!
Πάλι το κάνεις. Ποτέ δεν τα παρατάς γαμώτο, μωρή γαμημένη σκύλα!
- Χρειάζεσαι βοήθεια. - Πάψε να μου φέρεσαι με συγκατάβαση!.
- Δεν σου φέρομαι με συγκατάβαση. - Ναι, πάντα μου φέρεσαι συγκαταβατικά.
Αυτό ήθελες πάντα, αυτό που έβαλες στόχο να πετύχεις.
Αυτό το παιχνίδι παίζεις.
Με εξώθησες. Με τσίγκλισες. Με χάιδεψες. Με πείραξες.
Με φλέρταρες. Με απορρόφησες.
Έβαλες τις ψηλοτάκουνες μπότες σου, την κοντή σου φούστα, το ξώβυζο μπλουζάκι σου
και πέταξες τα βυζιά σου, τίναξες τα μαλλιά σου.
'Επαιξες με τον λεβιέ. Μου είπες ψέματα!
Όλα για σένα. Ο κόσμος πρέπει να περιστρέφεται γύρω σου.
Είμαι απλώς ένας δάσκαλος οδήγησης. Απλώς ήθελα να κάνω τη δουλειά μου.
Δεν είχες καμιά πρόθεση να μάθεις οδήγηση. Είχες ένα πράγμα στο μυαλό σου.
Να με τυλίξεις. Και γιατί; Επειδή πρέπει να σε λατρεύουν.
Πρέπει να είσαι ποθητή. Και το κατάφερες.
Και με αφήνεις κουνιστή-λυγιστή
και πας και πηδιέσαι με τον γκόμενο σου και πηδιέσαι και με την γκόμενα σου
Και μετά πάτε βόλτες όλοι μαζί με το ηλίθιο, κίτρινο αμαξάκι.
Σκοτ...
Έλα τώρα.
Θέλω μόνο να πάω σπίτι.
Είμαι σίγουρη πως αυτό θες.
Όλοι μας άλλωστε, ε;
Θα σου πω.
Γιατί δεν το κουβεντιάζουμε;
Θα κάτσουμε στο αμάξι.
Θα κουβεντιάσουμε. Εντάξει;
Εντάξει;
Και μετά θα σου δώσω τα κλειδιά.
Συγγνώμη αν σε αναστατώνω, Σκοτ.
Μακάρι να μπορούσα να σε κάνω ευτυχισμένο.
Ήμουν ευτυχισμένος.
Εντάξει.
Και ήμουν Στίβενεϊτζ την Κυριακή.
- Βέβαια. - Ρώτα τη μητέρα μου.
Λοιπόν, ίδια ώρα την άλλη εβδομάδα;
Λυπάμαι, Σκοτ.
Ορίστε.
Να πάρω μόνο την τσάντα μου, εντάξει;
Είμαι καλός δάσκαλος οδήγησης.
Ναι, το ξέρω.
Να προσέχεις, Σκοτ.
Ο φίλος σου ήταν;
Πριν;
Ήταν;
Νομίζω πως πρέπει να κόψω το κάπνισμα.
Καλή ιδέα.
Εγώ τι να κόψω;
Μπορείς να σταματήσεις να είσαι υπερβολικά καλή.
Σοβαρά τώρα, δεν μπορείς να τους κάνεις όλους ευτυχισμένους.
Δεν κάνει κακό η προσπάθεια όμως, ε; Να φέρνεις χαμόγελο στον κόσμο.
- Έλα τώρα, Πόπυ. - Ξέρω. Ξέρω.
Εξακολουθώ να πιστεύω πως πρέπει να φωνάξουμε την αστυνομία.
Όχι, αυτό δεν θα τον βοηθήσει.
Δεν ξέρω.
- Ξέρεις κάτι; - Τί;
- Είμαστε τυχερές, έτσι; - Ναι, είμαστε.
Λοιπόν, ο καθένας φτιάχνει την τύχη του στη ζωή, έτσι δεν είναι;
Κάποιοι από μας, ναι. Κάποιοι χάνουν το πλοίο εντελώς.
Είναι δύσκολο να είσαι ενήλικος, ε;
Ναι, είναι. Είναι μακρύ ταξίδι.
Ναι, πες μου όταν φτάσουμε.
Μην ανησυχείς, θα σε ενημερώσω.
Εσύ τράβα κουπί κι εγώ θα χαμογελάω.
Χμ. Φτάσαμε;
¨Εχουμε πολύ δρόμο ακόμα.
Βελτιωνόμαστε σιγά-σιγά. Σιγά το πράγμα.
Γεια σου. Σου έλλειψα κιόλας;
Ωχ...
Αυτό είναι καλό.
Ένας εφιάλτης. Ναι.
Είμαι ακόμη ζωντανή... στο τσακ.
Είναι μεγάλη ιστορία.
Είμαι στη λίμνη με την Ζωή.
Ναι.
Ναι, πλημμύρισε το μπάνιο.
Όλα καλά όμως. Βρήκαμε μια βάρκα.
Είσαι αστείος.
Όχι.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ SAPIENTIA [GMTeam]